Anton Kaestner - #270 - XL - " Passages ".

Unikat, oryginalny obraz Anton Kaestner, prosto z pracowni.
#270 - „Passages” - XL.
Bardzo duży format.

Akrysty i spray na pleksi 3 mm.
Ten obraz nie jest wydrukiem. To malarstwo wykonane w wielu warstwach, którego efekt na plexiglassie daje wysokie błyszczące wykończenie / glossy.

Wymiary: 39,4 x 39,4 x 0,12 cala / 100 x 100 x 0,3 cm bez ramy.
Obraz sprzedawany jest z ramą aluminiową Nielsen 34 (0,23 x 1,38 cala / 0,6 x 3,5 cm), lub inną z tej samej serii według wyboru nabywcy - Wartość samej ramy: 200€.

Certyfikat autentyczności.
Dostawa objęta jest ubezpieczeniem.

Więcej na www.antonkaestner.com.
Dzieła Anton Kaestnera wystawiane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju.

Kolejna wystawa – Lozanna, maj 2026.

"Biografia

Urodzony w Genewie, w Szwajcarii, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i bogactwa kulturowego mojego kraju. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to właśnie mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, swoim wpływem zasiał ziarno tego, co ostatecznie stało się pasją mojego życia.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notesach A4, a potem A3. Najpierw pociągało mnie malarstwo niefiguratywne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, chociaż uważam się za ateistę, rozwinąłem także zamiłowanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moimi poszukiwaniami ludzkiej egzystencji oraz głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do rzeczywistego bycia artystą nie była oczywista.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zaprowadziła mnie po całym świecie — od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły mój punkt widzenia, wystawiając mnie na szeroki wachlarz wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zagłębiałem się w lokalne sceny artystyczne i angażowałem się w twórczą energię każdego miejsca.
Mimo że skupiłem się na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho tliła się pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się formą sekretnej medytacji dla mnie — sposobem na oderwanie się od świata i skupienie na własnym wnętrzu.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać prawdziwe doświadczenia. Dzięki mojej sztuce zawsze chciałem ofiarować innym szczere spotkanie ze pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksję nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i całkowicie oddałem się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną, a ku mojemu zaskoczeniu prace szybko zyskały uznanie, znajdując dom w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

„CV artystyczne

Moja pierwsza wystawa solo, „Échos”, która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała charakterystyczne podejście do sztuki, odbiegające od tradycyjnych technik malarskich: maluję acrylics, metaliczne pigmenty i natryski na odwrocie z recyklingowanego, ekstrudowanego plexiglassu — lekka, gładka, błyszcząca, czasem krucha powierzchnia.
Ten proces nie pozwala mi zobaczyć pracy tak, jak się rozwija. Nie mam wizualnego feedbacku ani kontroli podczas procesu — coś, co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — cokolwiek, co zaskakuje rozum — prowadzić do efektu końcowego, warstw i efektów lustra, które tworzę, i pozostawiam miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie na końcu eksponowane. To podejście, które rezonuje z procesem objawienia / utrwalenia w fotografii, jest wyzwaniem i oswobodzeniem. Wartości kompozycji są wzbogacane przez warstwy i transparentności, dając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: cieszę się, gdy rozpoznaję „nieuchronne potrzeby”, tj. to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Utrzymuję moje podejście celowo proste. Nie chodzi o „emocje” ani „teoretyczną koncepcję”, lecz doświadczenie bycia. Nie o „szybką konsumpcję” ani o „intelektualizację / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksplorację rzeczywistości, jej widocznych i niewidocznych opowieści; moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”.
Choć moje prace czasem mogą przywodzić na myśl przezroczystość i luminescję witraży, pozostają prawie całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, plexiglass nadaje malarstwu połyskliwą skórę, pod którą można dostrzec własny kontur, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskrene lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Gra światła, koloru i faktury, także brakujące części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami z bliska” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych, introspektywnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostawić pokorne wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym procesie kwestionowania i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, skłaniająca mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego badania tego, co mogę osiągnąć. Dla mnie malarstwo to codzienny rzemień, eksploracja, sposób na pobudzanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję do widzenia.”

Anton Kaestner