Claude Manoukian (1936) - Bouquet de fleurs

Claude Manoukian (1936-) - Bouquet de fleurs.

Litografia na papierze velinowym o formacie 65 x 48 cm.
Dzieło jest podpisane jako EA (statek artysty) i podpisane ołówkiem.

Dzieło w dobrym stanie, nigdy nie oprawiane.

Zapewniamy staranne pakowanie, międzynarodową obsługę, ubezpieczenie oraz ekspresową wysyłkę dla wszystkich naszych dostaw.

Claude MANOUKIAN to malarz urodzony w 1936 roku. "Są zwroty w życiu malarza, które tłumaczą się niewiele, jeśli nie to, że nagle dobra malarska przeradza się w obraz wyjątkowy. Dzieje się to jak błysk pioruna, albo jak Duch Święty w Dniu Pięćdziesiątnicy. Można powiedzieć też, skromniej, że dzieje się to jak przemiana van Gogha, który z skromnego rysownika stał się geniuszem sztuki. Claude MANOUKIAN właśnie przekroczył ten próg wyjątkowości, który prowadzi go od dobrego malarza do artysty, którego dzieło nosi cechy charakterystyczne dla niego. Rzeczywiście, jego obrazy już nosiły jego znak, dzięki zastosowaniu kolorów, które podpisywały jego autorstwo. Podobnie jak Odilon Redon, Claude MANOUKIAN doskonale wie, jak łączyć tony, które, gdyby były używane w nieumiejętny sposób, stałyby się dysonansami, podczas gdy u niego jedynie powiększają ich blask. Ale teraz, opuszczając rygorystyczny figuratywizm, Claude MANOUKIAN rozkłada i skleja formy, i włącza do swojego dzieła dodatkowy wymiar. To z odwagą, ale z pewnością technika, interpretuje contour, osadza je jeden w drugim. Zaczynając czasem od ścieżki eksplorowanej zbyt powierzchownie przez Picassa, Claude MANOUKIAN wprowadza inny typ form, który stał się nowym poematem pod jego pędzlem. Tak różny od Racine’a, Corneille’a czy Victora Hugo, którzy piszą wierszem, Claude MANOUKIAN flirtuje z innymi sposobami malarstwa i wyciąga z nich nowe wyrażenia. Ekstaza kolorów, unosząca się nad rzeczywistością, którą włącza do pamięci obrazu, lecz nad którą nie jest niewolnikiem; komponuje dla sztuki i przez sztukę, nie korzystając z rzeczywistości jako jedynie podłoża, jako pierwotny stan, który rozwija. Spojrzenie na to, co widzi, jest jedynie odbiciem przyszłości. Wykorzystuje swoją pamięć jako przewodnik, a jednak tworzy w sobie swoje dziecko, wyłoniłe z zmysłów wzroku i nastroju, a następnie wpisuje je na swojej płótnie. Jak noworodek nigdy nie jest całkowicie podobny do jednego ze swoich rodziców, ta płótno, które maluje, znajdzie źródło w głębi jednego ze swoich elementów, które czasem może dominować, oczywiście, ale zawsze pozostanie w części pod wpływem drugiego. Każde płótno będzie drogą ku spełnieniu całości i wyrażeniu estetyki, która różni każde dzieło, zachowując jednocześnie wspólny sens, który nazywamy stylem." Christian GERMAK