Agathe Toman - CLOUD #2 10/15

To dzieło należy do „KOLEKCJI WSPÓLNEJ” artysty.
Fotografia drukowana na wysokiej jakości błyszczącym papierze art paper z ziarnem. Zrobiono zdjęcie w Hossegor, Francja. Lato 2021.
Fotografia zostanie wysłana zwinięta, nie jest oprawiona, dołącza się do niej certyfikat autentyczności, wypełniony i podpisany przez artystę. Dzieło sygnowane numerem, odręcznie podpisane na froncie i odwrocie. Druk digigrafia fine art pigmentowy najwyższej jakości.
Agathe Toman jest notowana na giełdzie Sotheby’s od 2021 roku.

Biografia artystki:
Urodzona w 1989 roku, o francuskich, austriackich i czeskich korzeniach, Agathe Toman jest francuską artystką multidyscyplinarną, której talent obejmuje malarstwo, poezję, rzeźbę, rysunek i fotografię. Po studiach w prestiżowej École de la Chambre Syndicale de la Couture Parisienne oraz latach pracy jako stylistka w domach haute couture we Francji w Paryżu, dziewięć lat temu Agathe poczuła potrzebę skupienia się wyłącznie na swojej twórczości artystycznej.
Dziś osiadła w Landes od trzynastu lat, Agathe wyrasta na postać wschodzącą na scenie sztuki współczesnej, cenioną zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej.

Otoczona przez Sotheby’s od 2021 roku, jej prace były licytowane trzy razy, świadcząc o szybkim wchodzeniu na szczyt i akceptacji w kręgach sztuki prestiżowych. Jej znaczący udział w różnych salonach, w tym w Art Paris, przyniósł ogromny sukces, umacniając jej obecność w licznych prywatnych kolekcjach na całym świecie.

Paleta Agathe preferuje głębokie odcienie czerni i błękitu, dyskretny chromatyzm w ruchu. Jej obrazy używają czystych pigmentów, tuszy, olejnych i akryli o zdumiewającej intensywności, które skłaniają do nawiązywania więzi z ukrytymi rzeczami, przenosząc widza poza widzialne. Płótno wywiera moc, dając echo własnych doświadczeń.
Jej rysunki, wykonane długopisem Bic, noszą w sobie destabilizującą siłę przyciągania.
Fotografie Agathe zmysłowo poruszają abstrakcyjnymi, kalejdoskopowymi obrazami, wprowadzają nas w spokojne doznania, wspomnienie doskonałej bezgrawitowości, której doświadczyliśmy na początku.
Setki jej wierszy tworzy rytm w jej uniwersum, charakteryzującym jej dzieło. Pierwszy zbiór wierszy zatytułowany „You will have to learn to smile again” ukaże się zimą 2024 roku.

Poza praktyką artystyczną Agathe jest również głęboko zaangażowana w studia nad psychoanalizą w analizie transakcyjnej, które kontynuuje od czterech lat w Paryżu. Ta eksploracja wzbogaca jej proces koncepcyjny, pozwalając integrować bardzo głębokie wymiary psychologiczne w jej sztukę, która nabiera nowych głębi.
Agathe nie oddziela sztuki od swoich społecznych zobowiązań. Skupia swoją pracę na kluczowych tematach, takich jak zdrowie psychiczne, środowisko i edukacja. Te kierunki refleksji nie są tylko obecne w jej sztuce; stanowią integralną część jej tożsamości artystycznej i osobowości.

Jej prace zostały rozpoznane i uhonorowane w wielu prestiżowych publikacjach, w tym Forbes, L'Oeil i Elle, co świadczy o znaczącym wpływie na współczesną sztukę.

Agathe Toman nadal fascynuje i inspiruje publiczność na całym świecie, oferując poprzez swoje prace okno na złożoność ludzkiego doświadczenia, tak jak ją postrzega i przekształca w sztukę. Doświadczenia, którymi dzieli się, z wielką hojnością.

„MOJA WIZJA:
Moja praca bada głębokie związki między psychiką a ciałem, tka dialogi między duchem a materią. Pytam o ich sposoby funkcjonowania w ich otoczeniu, o połączenia, które tworzą, i o wibracje – zarówno widoczne, jak i niewidoczne – które z nich wynikają.
Badam tematy takie jak tożsamość, pamięć, natura ludzka i relacja między jednostką a jej środowiskiem. Moje prace noszą w sobie emocjonalną głębię i pewne napięcie, zapraszając widza do refleksyjnej introspekcji, otwierając przejście do nieświadomości.

Wpisuję tę wolę w samej materialności moich dzieł: wyraźnie abstrakcyjne, monochromatyczne, zróżnicowane, tam gdzie ciemność koegzystuje z jasnością, gdzie niebieski błyska w kontakcie z czernią lub rozświetla się sam. Jesteśmy w obliczu/braku światła.
Moje malowidła, instalacje, rysunki i fotografie są każdorazowo absolutnym tworem, wolnym od naśladowania, wywołującym czystą emocję, pobudzającym przebudzenie Niewidzialnego; moje prace stają się w ten sposób lustrami tych wewnętrznych aspektów, które nie zostały ujawnione.

Precyzyjne połączenie rąk z pigmentami, węgami, długopisem i farbami, poprzez odkładanie materiału na papierze lub na płótnie. Moje techniki wykonywania nigdy się nie powtarzają, wynik niekontrolowany. Wyraźna wyjątkowość.
Pracuję więc nad utrwalaniem ruchu materii, gęstości światła, dodając w siebie, dla przebudzenia Ja.

Zawsze jest coś, czego się nie spodziewaliśmy. Coś nieoczekiwanego. To niewyrażalne intensywnie skompresowane, subtelnie podsycane, co nas zniewala i zalewa. Woda, grawitacja, kora drzew, te wszechobecności, przekształcają obserwatora swoją siłą. Pojawienie się wyraźnie unikalnego odcisku, poetycka abstrakcja, moje prace są autoportretami, portretami części mnie.
Mówię, że moje twórczości są „materializacjami stanów psychicznych”, pejzażami ludzkimi, niciami mojej duszy, zapraszającymi innych do ich zlania.
Ich wartość nie tkwi w estetyce, lecz w wibracjach, które moje prace tworzą w spojrzeniu widza. To dwie wrażliwości, które spotykają się, a nie dwie oddzielne indywidualności. To proces żywy. Dzieło przekracza natychmiastowość. Uważam je za byty aktywne, tworzące nowe więzi między Nami, w nas.

Widzący staje się z kolei twórcą, nadając życie dziełu w alchemii rezonansów psychicznych.

Zapraszam do podjęcia podróży ku nowemu spojrzeniu na Ja, na świat i na innych.

Jeśli widz zechce przyjąć zaproszenie, będą to rezonanse psychiczne, które zgadzają się i współbrzmią w jednej wspólnej symfonii; zaczyna się dialog, odczuwa się rytm. Anamorfizm duszy rysuje się, niemożliwy do uchwycenia odzwierciedlenie. To poetyczne przeżycie.
Intensywna i potężna obecność. Wymagające doświadczenie.

Chcę, aby moje prace doskonaliły ludzkie umysły, ostrzyły dusze i by emocje znalazły w nich echo, by słowa rezonowały.
To, co jest ważne, to to, co dzieło mobilizuje w nas i efekt tego spotkania.

„Psychiczne cierpienie jest związane ze wszystkim, co wymyka się Procesowi symbolizacji podmiotycznej. Cierpimy z powodu tego, co jest zablokowane psychicznie lub oczekuje zapisu psychicznego. Człowiek nie cierpi tylko z powodu wydarzeń ani myśli, ale także dlatego, że pewne procesy w nim nie znalazły lustra, echa, słuchania, recepty, i pozostają w bezruchu.” René Roussillon - Manual of Psychology and Pathology of General Clinical, str. 146.