Dr. Giulio Ceradini - Opere - 1906

De 2 zeldzame delen het Opere uit 1906 van de Multidisciplinaire Italiaanse Wetenschapper compleet met alle (uitslaande) platen

Opere / del Giulio Ceradini
Jaar: 1906
Auteur: Giulio Ceradini (1844-1894)
Uitgever: Milano : Hoepli
Annotatie: ill., portr
contemporaine binding, half-leer
Omvang: 2 dl
XXXVI, 619; [8], 553 P.
Formaat: 29 cm

gebruikssporen en kleuring door de tijd,
deel 1 rug met div beschadiginen, afdrukken van verwijderd cellotape op titelpagina binnenzijde , scharnier binnenzijde hersteld.
deel 2 scharnier rug hersteld.
band mat schaafwondjes en rep.
goeie en volledige exemplaren met alle 17 (uitslaande) afbeeldingen


Alle geschriften van C. zijn in 1906 in Milaan in twee delen uitgegeven onder de titel: Werken van dr . G. Ceradini . De eerste omvat: Rond de actie van revellants , pp. 1-30; Project van citemaritme , apparatuur voor de telling van bloedcellen , pp. 31-48; Miokardie und Auxokardie , pp. 49-56; De werking van het hart , pp. 57-101; Van de dood door onderdompeling en introductie van lucht in de aderen , pp. 103-153; Blok - automatisch systeem , pp. 155-184; Automatisch systeemblok met nieuw periodiek apparaat , pp. 185-197; Over de twee Mercatoriaanse bollen ..., pp. 199-598 (onderbroken door het overlijden van de auteur). In het tweede deel zijn: De ontdekking van de bloedcirculatie . Historische aantekeningen - critici , pp. 1-305; Verdediging van mijn geheugen rond de ontdekking van de bloedsomloop ..., pp. 307-436; Het mechanisme van semilunaire kleppen van het hart , pp. 437-502; Kritisch en experimenteel onderzoek naar het mechanisme van de bloedsomloop , pp. 503-553.

Trefwoord:
Fysiologi; Bloed; Geografi; Glober; Spoorwegen; Drunkning
Onderwerp:
Giulio Ceradini (1844-1894)


GIULIO CERADINI föddes den 17 mars 1844 i Milano,
Italien. År 1862 började han vid Medicinska fakulteten vid
universitetet i Pavia och tog examen i medicin och kirurgi i
den 1 augusti 1868 vid universitetet i Palermo, där han, efter
hans fars död, följde sin tvillingbror Cesare, som var professor i
konsten att bygga vid ingenjörshögskolan i det universitetet. Han gifte sig hösten 1868 med den framstående milanesiska damen Carlotta Bozzolo, och han återvände då till Milano och arbetade vid Ospedale Maggiore. Hans tidiga medicinska erfarenheter och överväganden publicerades i en forskningsrapport (7) om sjukdom orsaker under doppning. År 1869 flyttade han till Heidelberg, Tyskland, där han undervisades av Hermann von Helmholtz (1821–1894). Under denna period publicerade han sin första viktiga avhandling (11), där han introducerade de grekiska termerna “mejokardie” och “auxokardie” för att beteckna minsta hjärtvärde vid slutet av systole och maximala hjärtvolymen vid slutet av diastole; båda dessa termer, som numera är glömda, användes i många fysiologiböcker under mer än ett sekel