Edith Sont (1939) woont en werkt in Amsterdam, zij is een klassiek geschoold kunstenaar. Tijdens haar studie aan de Rietveld Academie was tekenen de basis en schilderen het doel. “Als ik met een schilderij begin, heb ik een idee. Om te weten of het een goed idee is, moet ik het schilderen. Al schilderend ontstaat vaak een idee voor een nieuw schilderij. En weer, het enige wat ik kan doen is het schilderen.” En zo verschuift het onderwerp, hoe aantrekkelijk ook. Het lijkt erop dat het schilderij zichzelf creëert. Tijdens het werken aan het schilderij dat ontstaat, ontstaat het schilderij waaraan zij werkt. Haar voorliefde voor fantasie- architectuur en landschapstuinen kwam zo uit bij bomen en bos. Constanten daarbij zijn licht en ruimte. “Mijn geliefde onderwerp is ruimtelijk, je moet er door heen kunnen lopen. Een schilder is altijd op zoek naar het licht, maar in donkere bossen is het een picturale noodzaak. Het spel van licht en donker, van voor- en achtergrond, geeft mijn tekeningen en schilderijen een derde dimensie.” De bestaande natuur is dus de start, die zet ze vervolgens naar haar hand, maar in feite bedenkt de tekening toch zichzelf… wat blijft is een ruimte die kan bestaan, waarin je kunt rondlopen tot het einde. “ Want het mooiste van het bos is toch daar waar het ophoudt