Giovanni Battista Bicaissii/ Honoré Bicaise - Manuale Medicorum + Hippocrates Aphorisms - 1660-1719






Heeft een masterdiploma in bibliografie en zeven jaar ervaring, gespecialiseerd in incunabelen en Arabische manuscripten.
| € 97 | ||
|---|---|---|
| € 92 | ||
| € 87 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 123759 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Manuale Medicorum, of Häpocrates Aphorismen, Praenotionen, Coacarum, & Praedictionen, volgens de eigen benaming der ziekten alfabetisch gerangschikt / door en met arbeid van D. Honoré Bicaisse; Giovanni Battista Bicaissii’s Manvale Medicorum, 1e Uitgave Thus, Latijn, oorspronkelijke taal, Genève: Chouet, leren band, 260 pagina’s, 13 x 8 cm, oudste uitgave 1660, jongste 1719, Zeer goed.
Beschrijving van de verkoper
Manuale medicorum, of, [Sunaxis] Aphorismen van Hippocrates, Voorstellingen, Coacarum, & Voorspellingen, volgens de eigen naamgeving van alle ziekten, in alfabetische volgorde / door arbeid en toewijding van D. Honorati Bicaissii
Giovanni Battista Bicaissii’s Manvale Medicorum is een beknopte medische handleiding gericht op praktiserende artsen in plaats van academische theoretici. Het lijkt een jaar eerder in Londen te zijn uitgegeven en mogelijk ook in Parijs in 1637.
Bicaissii, een Italiaans opgeleide arts, schreef het werk in een opzettelijk gecomprimeerde stijl, waarbij medische kennis werd gepresenteerd in korte, gestructureerde vermeldingen die snel konden worden geraadpleegd. De Genève-editie weerspiegelt de rol van de stad als internationaal drukcentrum, waardoor Bicaissii’s tekst kon circuleren buiten Italië en een breder Europees medisch publiek kon bereiken.
Bicaissii’s aanpak is stevig geworteld in Galenic en Hippocratische geneeskunde, maar de Manvale legt meer nadruk op klinisch nut dan op filosofisch debat. Ziekten worden systematisch gecategoriseerd, vaak op basis van aangetaste organen of overheersende symptomen, en gekoppeld aan duidelijke therapeutische richtlijnen. Bloedletting, purgatieven en samengestelde remedies spelen een prominente rol, samen met aandacht voor regime—dieet, slaap en omgeving—die Bicaissii beschouwt als essentiële hulpmiddelen van medische interventie in plaats van secundaire overwegingen.
Wat Manvale Medicorum belangrijk maakt, is hoe duidelijk het de werkmentaliteit van zeventiende-eeuwse artsen weerspiegelt. In plaats van nieuwe theorieën voor te stellen, codeert Bicaissii de gevestigde praktijk en biedt het een gecondenseerde versie van wat een bekwame arts moest weten en toepassen. Het boek dient daarom als een praktische spiegel van de alledaagse geneeskunde net voordat experimentele fysiologie en mechanistische verklaringen begonnen de traditionele humorale kaders uit te dagen later in de eeuw.
Deze tekst wordt gevolgd door een Latijnse editie van Hippocrates uit 1719 en een uitgebreide index. De Hippocrates wordt genoemd als 'Magni Hippocratis coi aphorismi cum concordantia eorumdem ac indice locupletissimo'.
Een klein boek van 12 maanden: 6, 225 pagina's, daarna na een andere titelpagina 66 pagina's + 30 pagina's index.
In mooie eigentijdse kalfsleren met een defect aan de achterzijde. Stevig en zeer aangenaam exemplaar.
Manuale medicorum, of, [Sunaxis] Aphorismen van Hippocrates, Voorstellingen, Coacarum, & Voorspellingen, volgens de eigen naamgeving van alle ziekten, in alfabetische volgorde / door arbeid en toewijding van D. Honorati Bicaissii
Giovanni Battista Bicaissii’s Manvale Medicorum is een beknopte medische handleiding gericht op praktiserende artsen in plaats van academische theoretici. Het lijkt een jaar eerder in Londen te zijn uitgegeven en mogelijk ook in Parijs in 1637.
Bicaissii, een Italiaans opgeleide arts, schreef het werk in een opzettelijk gecomprimeerde stijl, waarbij medische kennis werd gepresenteerd in korte, gestructureerde vermeldingen die snel konden worden geraadpleegd. De Genève-editie weerspiegelt de rol van de stad als internationaal drukcentrum, waardoor Bicaissii’s tekst kon circuleren buiten Italië en een breder Europees medisch publiek kon bereiken.
Bicaissii’s aanpak is stevig geworteld in Galenic en Hippocratische geneeskunde, maar de Manvale legt meer nadruk op klinisch nut dan op filosofisch debat. Ziekten worden systematisch gecategoriseerd, vaak op basis van aangetaste organen of overheersende symptomen, en gekoppeld aan duidelijke therapeutische richtlijnen. Bloedletting, purgatieven en samengestelde remedies spelen een prominente rol, samen met aandacht voor regime—dieet, slaap en omgeving—die Bicaissii beschouwt als essentiële hulpmiddelen van medische interventie in plaats van secundaire overwegingen.
Wat Manvale Medicorum belangrijk maakt, is hoe duidelijk het de werkmentaliteit van zeventiende-eeuwse artsen weerspiegelt. In plaats van nieuwe theorieën voor te stellen, codeert Bicaissii de gevestigde praktijk en biedt het een gecondenseerde versie van wat een bekwame arts moest weten en toepassen. Het boek dient daarom als een praktische spiegel van de alledaagse geneeskunde net voordat experimentele fysiologie en mechanistische verklaringen begonnen de traditionele humorale kaders uit te dagen later in de eeuw.
Deze tekst wordt gevolgd door een Latijnse editie van Hippocrates uit 1719 en een uitgebreide index. De Hippocrates wordt genoemd als 'Magni Hippocratis coi aphorismi cum concordantia eorumdem ac indice locupletissimo'.
Een klein boek van 12 maanden: 6, 225 pagina's, daarna na een andere titelpagina 66 pagina's + 30 pagina's index.
In mooie eigentijdse kalfsleren met een defect aan de achterzijde. Stevig en zeer aangenaam exemplaar.
