Bartolomeo da Saluzzo - Le sette trombe per isvegliare - 1612






Specialist in reis-literatuur en pre-1600 zeldzame drukken met 28 jaar ervaring.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 123609 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Le zeven trompe om de zondaar tot penitentie te wekken, toegeschreven aan Bartolomeo da Saluzzo, perkamenten band, Italiaans, 528 pagina’s, 15 cm hoog en 8 cm breed, oudste uitgave uit 1612 in Venetië door Antonio Remondini, conditie: Condizioni discrete.
Beschrijving van de verkoper
De zeven trompen om de zondaar tot boetedoening te wekken, is een werk dat in 1612 in Venetië-Bassano werd gepubliceerd door Giovanni Antonio Remondi.
De titel verwijst naar een religieus werk dat bedoeld was om het bewustzijn van zondaars te wekken en hen tot boetedoening te bewegen door middel van een krachtige en directe oproep. De 'trompet' in deze context is een Bijbelse metafoor, die vaak wordt gebruikt om de aankondiging van het goddelijke oordeel of een oproep tot radicale verandering te symboliseren.
Het thema boetedoening was tijdens de contrareformatiestijd zeer gevoelig, een periode waarin de katholieke kerk sterk aandrong op de zuivering van de zielen en de redding van de zielen.
De titel roept de Zeven Trompetten van de Openbaring van Johannes (Openbaring 8-11) op, een bijbelboek dat spreekt over catastrofes en tekenen van het einde der tijden. Elke trompet in de Openbaring kondigt een plaag of grote ramp aan. In een allegorische interpretatie kunnen de 'zeven trompetten' symbool staan voor oproepen tot berouw, waarbij de auteur de lezers aanspoort hun zonden te erkennen voordat het te laat is.
Het boek wordt toegeschreven aan Bartolomeo Cambi, ook bekend als Bartolomeo da Saluzzo of da Salutio (Socana [Arezzo], 3 april 1558 – Rome, 15 november 1617), frater minor observant.
Behorend tot de franciscaanse orde en overgestapt van de Minoren observanten naar de Minoren gereformeerden, was hij een theoloog, auteur van talrijke spirituele werken, predikant en drijvende kracht achter menigten, vooral bekend om de hevigheid van zijn antijoodse prediking, die uitbarstte in Mantova in augustus 1602, en om die reden ook gevreesd door de kerkelijke autoriteiten.
De auteur verschijnt in de bronnen als een zeer actieve franciscaanse broeder in de prediking, met een intensieve productie, maar ook met elementen van een slechte reputatie die verband houden met de harde toon van sommige van zijn preken.
Het werk wordt beschouwd als een van de belangrijkste en meest verspreide van zijn auteur.
Het werk heeft vele drukken, vertalingen en een wijdverspreide verspreiding gekend. In het bijzonder:
• de première van 1612 in Venetië
De editie van 1614 in Rome
de editie van 1621
De Latijnse editie van 1620 in Fribourg.
De zeven trompen om de zondaar tot boetedoening te wekken, is een werk dat in 1612 in Venetië-Bassano werd gepubliceerd door Giovanni Antonio Remondi.
De titel verwijst naar een religieus werk dat bedoeld was om het bewustzijn van zondaars te wekken en hen tot boetedoening te bewegen door middel van een krachtige en directe oproep. De 'trompet' in deze context is een Bijbelse metafoor, die vaak wordt gebruikt om de aankondiging van het goddelijke oordeel of een oproep tot radicale verandering te symboliseren.
Het thema boetedoening was tijdens de contrareformatiestijd zeer gevoelig, een periode waarin de katholieke kerk sterk aandrong op de zuivering van de zielen en de redding van de zielen.
De titel roept de Zeven Trompetten van de Openbaring van Johannes (Openbaring 8-11) op, een bijbelboek dat spreekt over catastrofes en tekenen van het einde der tijden. Elke trompet in de Openbaring kondigt een plaag of grote ramp aan. In een allegorische interpretatie kunnen de 'zeven trompetten' symbool staan voor oproepen tot berouw, waarbij de auteur de lezers aanspoort hun zonden te erkennen voordat het te laat is.
Het boek wordt toegeschreven aan Bartolomeo Cambi, ook bekend als Bartolomeo da Saluzzo of da Salutio (Socana [Arezzo], 3 april 1558 – Rome, 15 november 1617), frater minor observant.
Behorend tot de franciscaanse orde en overgestapt van de Minoren observanten naar de Minoren gereformeerden, was hij een theoloog, auteur van talrijke spirituele werken, predikant en drijvende kracht achter menigten, vooral bekend om de hevigheid van zijn antijoodse prediking, die uitbarstte in Mantova in augustus 1602, en om die reden ook gevreesd door de kerkelijke autoriteiten.
De auteur verschijnt in de bronnen als een zeer actieve franciscaanse broeder in de prediking, met een intensieve productie, maar ook met elementen van een slechte reputatie die verband houden met de harde toon van sommige van zijn preken.
Het werk wordt beschouwd als een van de belangrijkste en meest verspreide van zijn auteur.
Het werk heeft vele drukken, vertalingen en een wijdverspreide verspreiding gekend. In het bijzonder:
• de première van 1612 in Venetië
De editie van 1614 in Rome
de editie van 1621
De Latijnse editie van 1620 in Fribourg.
