Pippo - Where the Cranes Go to Forget

Waar de reigers gaan om te vergeten
Ik sta onder een papieren zon die niet verwarmt. De wind proeft naar zout en oude brieven. Om mij heen verzamelen de reigers zich, hun vleugels zwaar met geheimen die ik niet langer wil dragen. Ik zie ze opstijgen, witte strepen tegen een gekneusde hemel, terwijl ze stukjes van mijn naam in de wolken meenemen. Het water beweegt traag, zilveren cirkels. Ik ben een geest in linnen, wachtend tot de vloed keert en mij leeg achterlaat.

Uniek, één van een soort schilderij
100% met de hand geschilderd acryl op canvas
Ondertekend op de achterkant
Gestrekt op hout en klaar om opgehangen te worden.
Wordt niet geleverd met een frame.
Inclusief een certificaat van echtheid.
Verzonden vanuit Italië met volledige verzekering

Over de kunstenaar:

Pippo (geboren in Monza) creëert werken die de rustige ruimte tussen geometrische abstractie en surrealisme verkennen. Nadat hij een succesvolle carrière in grafisch ontwerp achter zich liet om zich volledig aan schilderkunst te wijden, vestigde hij zich nabij de rustige oevers van Lago Maggiore. Zijn achtergrond is duidelijk zichtbaar in zijn composities—architecturaal, evenwichtig en precies—maar ze worden verzacht door een cinematografische sfeer die aanvoelt als een herinnering of een droom.

Voor Pippo is kunst een onderdompeling. Hij betrekt zijn onderwerpen door verhalen te vertellen in de ik-vorm tegen de tegenwoordige tijd, en stapt mentaal in het doek om het moment van binnenuit te ervaren. Hoewel hij deze werelden persoonlijk betreedt, laat hij het fysieke doek open voor interpretatie. Zijn figuren, hoewel elegant gekleed, zijn vaak gezichtsloos. Deze anonimiteit is een uitnodiging: het zorgt ervoor dat de hoofdpersoon 'iedereen kan zijn', waardoor de kijker zelf in de scène kan stappen en het verhaal kan bewonen.

Deze grens tussen het zichtbare en het onzichtbare definieert ook de kunstenaar. Gereserveerd en introspectief schrijft hij privé en geeft hij de voorkeur aan zijn doeken die spreken. Hij laat geen digitale sporen achter en vermijdt sociale media om hetzelfde gevoel van mysterie te behouden dat in zijn werk te vinden is.

Met een palet van subtiele, atmosferische tonen afgewisseld met beslissende kleur verfijnt Pippo een taal van elegante zuinigheid. Zijn schilderijen—gevuld met stille dieren, scherpe schaduwen en gloeiende lichtstralen—zijn niet zomaar beelden, maar open eindige verhalen van verlangen en gratie.