prachtig masker - Dan - Ivoorkust (Zonder minimumprijs)





| € 1 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 123641 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Vuurmasker van Dan/Yacouba, Ivoorkust, gemaakt van hout, raphia en schelpen (kauri); afmetingen 37 × 25 × 20 cm; in goede staat; periode 2000–2010.
Beschrijving van de verkoper
Masque de Feu - Dan / Yacouba - Côte d'Ivoire
Bij de Dan zijn de maskers de geesten van de bush en niet hun vertegenwoordigers.
Zeer talrijk in hun diversiteit, worden de Dan-maskers Guégo genoemd, 'maskerkop'.
De algemene term Glé (Gleu in het zuidwesten) verwijst naar het hele personage.
Glé belichaamt de spirituele kracht die in het bos woont en wil deelnemen aan het leven van het dorp.
De drager van het masker en zijn eigenaar genieten een zeer hoge status binnen de hiërarchie van het dorp.
Hun verschijning, tijdens maskerfeesten, lost conflicten op die niet door de dorpshoofd konden worden opgelost.
Wie geen mondkapjes respecteert, pleegt een ernstig misdrijf tegen zijn samenleving en zijn religie.
De Dan-maskers zijn tijdens de ceremonies zeer hiërarchisch.
Sommige verschijnen alleen om het publiek te vermaken, anderen zijn stil of beschikken over spraak.
De meerderheid spreekt en zingt, hun stemmen kunnen zich uiten door muziek.
Het detail van een classificatiebenadering opgesteld door JB Bacquart is hier beschikbaar.
Over het algemeen uitgevoerd in zeer hard hout, worden ze gepolijst met bladeren van een boom die vergelijkbaar is met schuurpapier, en vervolgens zwart gekleurd met behulp van plantgebaseerde verf (latex, roet...).
De maskers met ronde ogen belichamen een vrouwelijke geest, de ogen in spleten een mannelijke geest.
Vaak is bij begrafenismaskers de mond ruim afgerond, terwijl het masker de lof van de overledene zingt. (lokale bronnen AM)
De oudste begrafenismaskers hebben een normale of met naald gehechte mond.
De rode maskers worden 'vuurmaskers' genoemd.
Dicht bij loopmaskers qua vorm, zijn ze belast met het toezicht houden op de huisvuren die door huisvrouwen in de binnenplaatsen van de huizen worden aangestoken.
Branden kunnen gevaarlijk zijn wanneer de wind opsteken. Ze moeten worden gedoofd tijdens de warme uren van de dag, anders wees op degenen die de regels niet in acht nemen.
Het masker zal verschijnen, met een speelse houding in de hand om haar tot de orde te roepen.
Haar echtgenoot zal een boete krijgen die door de leider van het heilige huis wordt geïnd.
Het maskertje kan ook de reddingsoperaties leiden bij een bosbrand.
Masque de Feu - Dan / Yacouba - Côte d'Ivoire
Bij de Dan zijn de maskers de geesten van de bush en niet hun vertegenwoordigers.
Zeer talrijk in hun diversiteit, worden de Dan-maskers Guégo genoemd, 'maskerkop'.
De algemene term Glé (Gleu in het zuidwesten) verwijst naar het hele personage.
Glé belichaamt de spirituele kracht die in het bos woont en wil deelnemen aan het leven van het dorp.
De drager van het masker en zijn eigenaar genieten een zeer hoge status binnen de hiërarchie van het dorp.
Hun verschijning, tijdens maskerfeesten, lost conflicten op die niet door de dorpshoofd konden worden opgelost.
Wie geen mondkapjes respecteert, pleegt een ernstig misdrijf tegen zijn samenleving en zijn religie.
De Dan-maskers zijn tijdens de ceremonies zeer hiërarchisch.
Sommige verschijnen alleen om het publiek te vermaken, anderen zijn stil of beschikken over spraak.
De meerderheid spreekt en zingt, hun stemmen kunnen zich uiten door muziek.
Het detail van een classificatiebenadering opgesteld door JB Bacquart is hier beschikbaar.
Over het algemeen uitgevoerd in zeer hard hout, worden ze gepolijst met bladeren van een boom die vergelijkbaar is met schuurpapier, en vervolgens zwart gekleurd met behulp van plantgebaseerde verf (latex, roet...).
De maskers met ronde ogen belichamen een vrouwelijke geest, de ogen in spleten een mannelijke geest.
Vaak is bij begrafenismaskers de mond ruim afgerond, terwijl het masker de lof van de overledene zingt. (lokale bronnen AM)
De oudste begrafenismaskers hebben een normale of met naald gehechte mond.
De rode maskers worden 'vuurmaskers' genoemd.
Dicht bij loopmaskers qua vorm, zijn ze belast met het toezicht houden op de huisvuren die door huisvrouwen in de binnenplaatsen van de huizen worden aangestoken.
Branden kunnen gevaarlijk zijn wanneer de wind opsteken. Ze moeten worden gedoofd tijdens de warme uren van de dag, anders wees op degenen die de regels niet in acht nemen.
Het masker zal verschijnen, met een speelse houding in de hand om haar tot de orde te roepen.
Haar echtgenoot zal een boete krijgen die door de leider van het heilige huis wordt geïnd.
Het maskertje kan ook de reddingsoperaties leiden bij een bosbrand.

