Oliver Sieber - Imaginary Club - 2012

Oliver Sieber, Imaginary Club
Künstlerbuch 2012
Digital offsetdruk, Indigo, papier: Römerturm Columbo
Handgebonden door de kunstenaar (gehecht/geplakt)
432 pagina's, 21 x 27 cm
In een doos, met de hand vervaardigd door de kunstenaar.
Exclusieve oplage van 8 exemplaren
Gesigneerde doos
Editienummer #7/8

Bevatten zijn 2 unieke prints (2012, gedrukt door de kunstenaar).
Harman Gloss Baryta warm (dit papier wordt niet meer geproduceerd)
voorzien van aantekeningen van de kunstenaar
Prints
Ike Los Angeles 2001: 26,4 x 20,2 cm
Haarstijl-gids, New York 2009: 14 x 18,5 cm

Bij deze uitgave gaat het om de originele kunstenaarsboekuitgave uit 2012, die Oliver Sieber aanvankelijk in een oplage van 8 exemplaren met de hand heeft vervaardigd (de pagina's werden gedrukt met digitale offset). In 2013 verscheen vervolgens een uitgeverseditie (een samenwerking tussen Böhm Kobayashi (Dssd) en Gwin Zegal (Guingamp)).
2014 werd het boek uitgeroepen tot »fotoboek van het jaar« door de Aperture Foundation en Paris Photo.
Andere uitgaven van deze speciale uitgave bevinden zich in privécollecties, en in de institutionele collecties van het Folkwang Museum Essen en de fotografische collectie, SK-Stiftung Kultur Köln.
Een volledige verzameling van alle prints (die in een oplage van 2+I zijn gedrukt) bevindt zich in de collectie van het V&A Museum Londen.

Imaginary Club is tot nu toe als volgt weergegeven:
2024: Japanse cultuurinstituut / Japan Foundation, Keulen
2020: Openeye Gallery Liverpool
2019: Kunsthalle Gießen
2018: Festival Lianzhou
2016: Kunstmuseum Bonn
2015: Kyotografie
2014: Festival International de Mode & de Photographie, Hyères
2014: Gallery Stieglitz 19, Antwerpen
2013: TH13 Fondation d’entreprise Hermès, Bern
2013: De CLUB 013, Arles
2011: Museum für Photographie, Braunschweig
2010: Galerie Priska Pasquer, Keulen


Meer informatie hier: https://oliversieber.de/index.php/2025/03/08/imaginary/



Siebers' beelden van de subculturen lijken niet op de documentaire foto's van jonge mensen uit de undergroundscene, noch op de snapshots van de straat die we zien in tijdschriften en blogs. In traditionele documentaires zijn jonge mensen zich zeer bewust van de camera, kijken vaak recht in de lens of poseren in vaste houdingen. Hierdoor creëren ze een cliché van hun subcultuur. Siebers' jonge mensen kunnen zich in extravagante stijlen kleden, maar met hun blikken, die op een ver punt gericht zijn, stralen ze rust, ja zelfs zachtheid uit. De beelden lijken een moment vast te leggen waarin ze plotseling zichzelf terugvinden, terwijl ze een vaste rol spelen.

Een subcultuur is een gemeenschap die zich rond identiteit vormt. Het is niet zomaar een verzameling van uitgestotenen en afwijkers, maar een netwerk van metgezellen die door gedeelde esthetiek, ideeën, smaken en gedragsvormen een alternatieve identiteit ten opzichte van de mainstream-cultuur zoeken. Deze identiteit bereiken ze door wederzijdse bevestiging en gebruiken hun fysieke aanwezigheid om een 'ideaal zelf' te creëren.« Uit een tekst van Koji Narumi.