École expressionniste européenne (XX) - Verticalités végétales

Olieverfschilderij met een sterke expressieve stempel, uitgevoerd met een brede penseelstreek, geladen met materie en een grote gestische intensiteit. Het werk wordt opgebouwd uit een dominante verticale cadans die een geïnternaliseerd, bijna organisch landschap oproept, waarin figuratieve verwijzing opzettelijk wordt opgeheven ten gunste van emotie en de schilderkunstige impuls.
De kleur krijgt hier een structurele rol en een hoofdrol: diepe groenen, levendige geeltonen, paarse en okerkleuren stapelen zich op in dikke lagen, waardoor een levendig en dynamisch cromatisch veld ontstaat. De toepassing van olieverf, ruimhartig en zonder compromissen, versterkt een gevoel van ingehouden energie, van beweging en spanning, heel typisch voor de materiële schilderkunst uit het midden van de twintigste eeuw.
Vanaf esthetisch oogpunt dialoogt het werk met het Europese abstracte expressionisme, waarbij duidelijke affiniteiten met het informalisme en het tachisme blijken, met name in het gebruik van het gebaar als expressief voertuig en in het belang dat aan textuur wordt gehecht. Men zoekt niet naar een letterlijke representatie, maar naar de overdracht van een directe visuele en emotionele ervaring, bijna fysiek.
De compositie, ogenschijnlijk vrij, houdt een intern, zeer nauwkeurig bestudeerd evenwicht tussen dichtheid en leegte, tussen zones met intensieve verflaag en gebieden waar de kleur ademt. Deze beheersing van de schilderkunstige chaos verraadt een ervaren hand en een reeds volwassen plastische taal.
Het betreft een werk met een grote decoratieve kracht en aanwezigheid, dat de ruimte waarin het tentoongesteld wordt kan transformeren, en is met name geschikt voor verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse schilderkunst met karakter, evenals voor interieurs waar men een stuk met persoonlijkheid, diepgang en eigen artistiek verhaal waardeert.