Stefanie Schneider - Circle of Magic - Spellbound (29 Palms, CA)

Cirkel van Magie - Spellbound (29 Palms, CA)

Oorspronkelijke foto door de Duitse fotograaf Stefanie Schneider (geboren 1968),
PROCES: archiefwaardig C-Print op RC-fotopapier
Leeftijd / periode: 2009
Editie: 9/10
AFMETINGEN: 20 x 24 cm
Kunstinventaris #5919.09.
Conditie: in uitstekende staat

Het werk van Stefanie Schneider leeft in de stille nasleep van een belofte. De beelden ontvouwen zich binnen wat wij de Amerikaanse droom noemen — brede wegen, uitgestrekt land, eindeloze lucht — maar de droom is al gebroken, al aan het vervagen. Wat overblijft is geen vertoning, maar residu: verlangen, ontsnapping, hoop die bijeengehouden wordt door gewoonte en geloof. Men vraagt zich af of de droom ooit heel was om mee te beginnen, of dat ze altijd een prachtig geconstrueerde mythe is geweest.
Werkend uitsluitend met Polaroid-film, vaak verlopen, laat Schneider tijd zelf meedoen aan de afbeelding. De chemische verschuivingen van de film—zachte oplossen, uitlopende kleur, fragiele oppervlakken—spiegelen het emotionele terrein van het werk. Dit zijn geen toevallen, noch effecten die later zijn toegevoegd. Het zijn de materiële waarheid van het medium, in lijn met de emotionele waarheid van het onderwerp.
Figuren lijken tussen aanwezigheid en verdwijning te hangen, gevangen in momenten die zowel intiem als onbereikbaar aanvoelen. Er is tederheid hier, maar ook pijn. De woestijn wordt tegelijkertijd een podium voor isolatie en vrijheid — een plek waar dromen worden geprojecteerd en stilletjes afgebroken. De foto's oordelen niet; ze observeren, met empathie en terughoudendheid.
Elk stuk bestaat als een enkel object, getekend door tijd en kwetsbaarheid. De imperfecties zijn essentieel. Ze houden het werk bij elkaar, net zoals imperfecties herinnering bij elkaar houden. Schneider’s art biedt geen oplossing. In plaats daarvan biedt het erkenning—the soort die ontstaat wanneer iets gebroken met liefde wordt gezien, en onopgelost mag blijven.
Dit is werk voor degenen die begrijpen dat schoonheid en pijn geen tegenpolen zijn, maar metgezellen. Kunst die niet schreeuwt, maar blijft. Kunst die herinnert.