Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Lithografie van Joan Miró (*)
Deze werken reproduceert een van de illustraties die oorspronkelijk door Miró zijn gemaakt om het poëzieboekje “Parler Seul” (**) (Spreken alleen) te illustreren, geschreven door Tristan Tzara in 1947.
Uitgebracht door Maeght Editeur in het jaar 2004.
Gemaakt op 100% katoenen vellum-papier van hoog gewicht.
Getekend op de plaat.
Stempel van de uitgever en van de erfopvolging Miró aan de achterzijde van de bladzijde.
Inclusief Certificaat van Authenticiteit (COA).

Specificaties:

- Materiaal afmeting: 60 x 45 cm
- Beeldafmetingen: 42 x 33 cm
- Jaartal 2004
- Uitgave: 1000ex.
- Referenties: Cramer 17. Rauch 165
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in een professionele kunstmap, zodat het in perfecte staat verkeert).

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in een plat, versterkt kartonnen pakket. De verzending zal gecertificeerd zijn met een traceernummer.

Daarnaast bevat de verzending volledige verzekering ter waarde van het uiteindelijke werk, met volledige terugbetaling bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn kunstopleiding begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem vormen als persoon en als kunstenaar, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine gemeente in de Baix Camp, zal het tegenwicht vormen van de intellectuele onrust die in Parijs woedde, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst bij verschillende exposities over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulans van het abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, tijdens de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling uit Frankrijk verlaten en zich in Palma de Mallorca vestigen, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de werkplaats zal ontwerpen die hij altijd had gedroomd. Daar concentreerde hij zich op het werk van sculpturen en keramiek, tot aan zijn dood in 1983.
De verankering aan het landschap van Mont-roig, en later dat van Mallorca, zou bepalend zijn voor zijn oeuvre. De verbinding met het land en de belangstelling voor alledaagse voorwerpen en de natuurlijke omgeving vormen de achtergrond van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró vluchtte voor het academisme, op zoek naar een voortdurend streven naar een wereldachtig en puur werk, niet gebonden aan een specifieke beweging. Het inhoud geven aan vormen en openbare verschijningen, gebeurt via de plastische daad waarin Joan Miró zijn rebellerende houding en een grote gevoeligheid voor politieke en sociale gebeurtenissen die hem omringen laat zien. Deze spanning van krachten zal hem ertoe brengen een unieke en zeer persoonlijke taal te creëren die hem situeert als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De schitterend spontane en amorfe beelden van Miró, direct op de steen getekend met maar weinig voorbereidende schetsen, hebben de inventieve vitaliteit van de willekeurige verzen van Tzara.
De oorspronkelijke uitgave werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele lithografieën van Miró, waarvan 49 in kleur, waarvan 18 hors-texte zijn. (*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn kunstopleiding begon. Hij ging naar de académie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem vormen als persoon en als kunstenaar, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine gemeente in de Baix Camp, zal het tegenwicht vormen van de intellectuele onrust die in Parijs heerste, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst bij verschillende exposities over Dadaïsme en Surrealisme.
Het stuivende van het abstracte expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, in het midden van de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling uit Frankrijk verlaten en zich in Palma de Mallorca vestigen, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de werkplaats zal ontwerpen die hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op werk met sculpturen en keramiek, tot aan zijn dood in 1983.
De verankering aan het landschap van Mont-roig eerst en dat van Mallorca daarna zal bepalend zijn voor zijn werk. De band met het land en de interesse in alledaagse voorwerpen en de natuurlijke omgeving zullen de achtergrond vormen van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró ontvlucht het academisme, op zoek naar een voortdurend streven naar een globale en pure kunst, niet gebonden aan een bepaalde stroming. Inhoud in de vormen en in de openbare verschijningen, is het via de plastische daad dat Joan Miró zijn rebellerende houding en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen om hem heen laat zien. Dit spanningsveld van krachten zal hem ertoe brengen een unieke en zeer persoonlijke taal te creëren die hem situeert als een van de meest invloedrijke artiesten van de twintigste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De schitterend spontane en amorfe beelden van Miró, direct in het steen getekend met zeer weinig voorbereidend schetswerk, hebben de inventieve geur van de willekeurige verzen van Tzara.
De oorspronkelijke uitgave was verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele lithografieën van Miró, waarvan 49 in kleur, waarvan 18 hors-texte.