Mario Francesconi (1934) - Animale

Litografie op 5-kleurenpapier – werk rechts onder met handtekening van de kunstenaar en links onder genummerd – 50 x 70 cm – Jaar 1973 – gelimiteerde oplage – Exemplaar 83/120 met garantiezertificaat – zonder lijst – uitstekende staat – Privécollectie – Aankoop en oorsprong in Italië – Verzending per UPS – SDA – DHL – BRT – TNT
Biografie
Hij werd in 1934 in Viareggio geboren, waar hij nog altijd woont. Uitgaande van zijn eerste solotentoonstelling in 1959 ontwikkelde hij een artistieke weg die verschillende fasen doorloopt en vaak voortkomt uit een passie voor slechte en gerecyclede materialen. Zijn artistieke activiteit beweegt zich vaak tussen de disciplines schilderkunst, beeldhouwkunst, collage en installatie en grenst aan de aangrenzende gebieden van poëzie en literatuur, ook dankzij vriendschappen en professionele relaties met enkele van de belangrijkste Italiaanse intellectuelen ter wereld halverwege de vorige eeuw, van Emilio Villa tot Cesare Garboli, van Leonardo Sciascia tot Mario Luzi, van Cesare Zavattini tot Pier Paolo Pasolini, van Alfonso Gatto tot Sandro Penna tot Venturino Venturi. Na zijn eerste figuratieve ervaringen verhuisde hij begin jaren zestig naar Rome, waar hij galeries als La Salita, La Tartaruga en San Luca bezocht en tentoonstellingen presenteerde die door Emilio Villa werden gepresenteerd.
Sinds 1965 verblijft hij weer in Toscane. Hij verkeert regelmatig in het literaire milieu rond de Viareggio-prijs, een bron van inspirerende ontmoetingen van Neruda tot Longhi, van Pasolini tot Buzzati, van Carlo Bo tot Mino Maccari. In Florence sloot hij vriendschappen met Romano Bilenchi, Mario Luzi en andere schrijvers. In 1966 werkte hij met Mino Maccari aan de vormgeving van de decors voor Dmitrij Dmitrijevič Šostakovičs Naso voor het Maggio Musicale Fiorentino, wiens leiding werd toevertrouwd aan Eduardo De Filippo. In 1971 wijdde Romano Bilenchi hem het verhaal „Vater und Sohn“, dat in „L'Approdo“ en daarna in het boek „Amici“ van Einaudi werd gepubliceerd. De jaren zeventig werden gekenmerkt door regelmatige reizen naar Parijs, Londen, Berlijn, Frankfurt, Amsterdam, waarop hij in contact kwam met kunstenaars als Wilfred Lam, Hans Hartung en Henry Moore. Intussen verhuisde hij naar Florence en richtte hij zijn atelier aan de Via Maggio in. Het Florentijnse atelier, dat tot op heden een belangrijke plek is voor het werk van de kunstenaar, maakte indruk op Mario Luzi met „de grote overvloed, de kleurige overvloed die uit de stapels verzamelde doeken overstroomt“. In deze periode wijdde hij zijn hond een belangrijke reeks werken Tobia toe, waarvan Manlio Cancogni een door Pananti gepubliceerde geschiedenis schreef. In 1998 werkte hij aan een schildercyclus van drie triptieken, gewijd aan de thema's Mysterie, Leven en Dood, die werden opgesteld in het Voorrefectorium van de abdij van Vallombrosa. Na een lange kennismaking met de gedichten en theaterwerken van Samuel Beckett zal hij vanaf het jaar 2000 honderden aan hem gewijde werken maken, waaronder veel volledig gesigneerde kunstenaarsboeken, schilderijen, collages en diverse materialen. In 2004 organiseert het Gabinetto Vieusseux in Florence een conferentie over Francesconi's werk in het Palazzo Strozzi in Florence, met onder andere een presentatie door de directeur van de Galerie voor Moderne Kunst in Florence, Carlo Sisi; De congresbundel wordt gepubliceerd in het tijdschrift „Antologia Vieusseux“. Ter gelegenheid van de 90e verjaardag van Mario Luzi wijdde Francesconi zijn Dichtervriend een lange serie portretten „uit de herinnering“, tekeningen, schilderijen en collages, waarvan sommige daarna aan het Gabinetto Vieusseux – Archivio Contemporaneo A. Bonsanti in Florence zijn geschonken. In 2008 maakte hij samen met Maicol Borghetti de film Osmosi.