Alfredo Grimaldi (1950) - Positano in Fiore

Titel: Positano in Bloei
Kunstwerk op doek 30x60 cm
Artiest: Alfredo Grimaldi

Dit olieverfschilderij op doek van 30 × 60 cm, vervaardigd door meester Alfredo Grimaldi, vangt met levendige en textuurrijke penseelstreken de poëtische kern van een kustdorp aan de Middellandse Zee, waarschijnlijk geïnspireerd door Positano aan de Amalfikust. De naïf-karakteristieke stijl van de Napolitaanse kunstenaar transformeert het landschap in een chromatisch sprookje, waar heldere kleuren en een speels perspectief vreugde en nostalgie oproepen voor de plaatsen van Zuid-Italië.
De horizontale compositie nodigt de kijker uit om de blik te laten glijden van het weelderige groene van de huizen naar de azuurblauwe uitgestrektheid van de zee, terwijl het lentelicht elk detail doordringt.
De kleurrijke huisjes klimmen tegen een steile klif omhoog, beginnend bij het strand op de voorgrond waar kleine boten in blauw en oranje loom wiegen op het goudkleurige zand en op het kalme water. Een gebogen trap en een witte boog vormen een centraal brandpunt, dat het oog naar boven leidt tussen bogen, bloeiende balkons en groene topjes van zee-dennen. Op de achtergrond opent de zee zich in een heldere baai met twee witte zeilen aan de horizon, onder een intens blauwe lucht die uitloopt in een zacht azuur, waardoor een gevoel van droomdiepte ontstaat typischerwijs Grimaldi.
De overheersende tinten zijn verzadigd en vrolijk: warme rodetinten en felroze voor daken en bloemen, romige witten en oker voor de witgekalkte muren, dikke groentinten voor de weelderige begroeiing die de gevels omlijst. Roze bougainvillea barst in bloemencascades, terwijl jasmijn en gele klimplanten textuur toevoegen, weergegeven met dikke penseelstreken en impasto die het doek driedimensionaal doen lijken. Het diepe blauw van de zee contrasteert met het warme zand en de stralende lucht, waardoor de chromatische vitaliteit wordt benadrukt die Grimaldi de titel 'Meester van Kleur' opleverde.
Op de voorgrond leunen remi tegen de boten en gestileerde vissen in het water suggereren een dagelijks maritiem leven, terwijl bloempotten op balkons en uitgestrekte lakens een intieme en bewoonde toets toevoegen. De afwezigheid van menselijke figuren versterkt de natuurlijke harmonie, gericht op de symfonie van elementen: onregelmatige rotsen, zachte golven en pluizige wolken die lijken te dansen in de bries.
Dit werk, met zijn elegante harmonie en zijn delicate schilderkunstige penseelvoering, belichaamt de poëtische gevoeligheid van Grimaldi voor de Amalfikustlandschappen.