Francesca Woodman - Francesca Woodman - 2012

Francesca Woodman, Redacteur: Corey Keller
D.A.P./San Francisco Museum of Modern Art, 2012

Artiesten die op jonge leeftijd al volmaakt tot bloei lijken te komen, betoveren altijd; Francesca Woodman was een van de meest getalenteerde en fonkelende artistieke wonderkinderen in de recente geschiedenis. In 1972 maakte de dertienjarige Woodman een zwart-witfoto van zichzelf terwijl ze aan het uiteinde van een bank in haar huis in Boulder, Colorado zat. Haar gezicht wordt door haar haar verborgen; licht straalt vanuit een onzichtbare bron achter haar naar de kijker, door haar rechterhand. Deze foto typeert veel van wat Woodman's werk zou kenmerken: een halfverbor­gen vrouwelijke figuur die opgaat in of zich verzet tegen een tamelijk kale en vaak vervallen interieur. In een oeuvre van ongeveer 800 foto's, gemaakt in slechts negen jaar, spande Woodman haar eigen lichaam over de texturen van behang, kozijn, baden en banken, en vergrootte ze radicaal de surrealistische fotografie van Man Ray, Hans Bellmer en Claude Cahun en creëerde een eigen sfeer en taal.
In de 30 jaar sinds haar vroege dood heeft Woodman aanhang verworven onder opeenvolgende generaties kunstenaars en fotografen, een testament aan de onmiskenbare directheid en blijvende aantrekkingskracht van haar werk.
Temidden van een hernieuwde toename van de belangstelling voor Francesca Woodman verschijnt dit boek bij een grote reizende tentoonstelling van haar foto’s en films in het San Francisco Museum of Modern Art en het Guggenheim.
Met tal van voorheen ongepubliceerde foto's is het de definitieve Francesca Woodman monografie.
Francesca Woodman (1958-1981) werd geboren in Denver, Colorado, als dochter van de bekende kunstenaars George en Betty Woodman. In 1975 studeerde ze aan de Rhode Island School of Design, en in 1979 verhuisde ze naar New York om een carrière in de fotografie op te bouwen. In 1981, op 22-jarige leeftijd, pleegde zij zelfmoord.