Renato Guttuso (1911-1987) - Donne

Litografie op papier - handgesigneerd rechts onderaan en genummerd links onderaan - cm.50x70 - jaar 1983 - Beperkte oplage - exemplaar proef van de kunstenaar (p.d.a.) dat zal worden verzonden met garantiebewijs - zonder lijst - uitstekende staat - privécollectie - aankoop en herkomst Italië - verzending via UPS - SDA - DHL - TNT - BRT
Biografie
Bagheria (Pa), 1911 - Rome, 1987.
Renato Guttuso's existentiële en artistieke reis ontvouwt zich in deze periode. Hij werd geboren in Bagheria, Sicilië, in 1912 (hetzelfde jaar als Aligi Sassu). Zijn leven evolueerde van een hypothetische rechtenstudie naar een carrière als schilder. Van zijn vroege schilderijen van Siciliaanse boeren en dorpsgenoten tot de beroemde "Escape from Etna" uit 1937 en de al even beroemde Vucciria, de populaire markt van Palermo. Vanaf dat moment streefde de schilder naar een puur figuratieve stijl, gecompenseerd door rijkelijk getextureerde thema's geworteld in de wereld van het platteland, het platteland en de volkswereld: sociale thema's of openlijk politieke onderwerpen. Vervolgens verhuisde hij naar Rome en vormde een groep met de schilders Birolli, Fontana en Persico.
Met het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog schilderde de kunstenaar een reeks schilderijen getiteld "Gott mit Uns", oftewel "God is met ons", een motto gegraveerd op de gespen van Duitse soldaten. Zijn polemische enthousiasme kwam krachtig naar voren. Guttuso gaf zijn persoonlijke "ideeëncampagne" nooit op, die zijn hoogtepunt bereikte met "I funerali di Togliatti", een manifest voor antifascisme.
In de naoorlogse periode volgde hij qua stijl Pablo Picasso's eerste periode, de zogenaamde 'Blauwe' periode. In 1946 richtte hij samen met Birolli, Vedova, Morlotti en Turcato het Front des Arts Nouvelles op.
In 1968 schilderde hij schilderijen die de Europese en Franse situatie weerspiegelden. Hij reisde naar Parijs, waar hij jongeren portretteerde tijdens de eerste protestmarsen in wat uiteindelijk de legendarische "Franse Mei" zou worden. Vanaf 1969 vestigde hij zich in Rome, aan de legendarische Via Margutta, de straat van de schilders, met zijn partner Marta Marzotto, de beeldschone gravin, voormalig rijstwieder en model. Dit was, om zo te zeggen, de meest intieme periode van de kunstenaar. Hij begon vervolgens aan een reeks puur autobiografische schilderijen, waaronder misschien wel een van zijn meesterwerken, "Witch Melancholy", uit 1982, opvalt.
Guttuso is een schilder die, ondanks zijn leven in een tijd vol sociale en culturele veranderingen en de ervaring die hij als een absolute protagonist heeft, zijn figuratieve stijl niet heeft veranderd. Uiteindelijk blijft hij een schilder die verlicht wordt door zijn weelderige, sterrenhemel van Sicilië. Zijn menselijkheid wordt altijd weergegeven met een kronkelige plasticiteit. In de menselijke vorm – nerveus en gespannen, maar altijd herkenbaar – die hij op het doek concentreert, schuilt al alle pijn van de wereld.
Als zeer jonge man bezocht hij het atelier van een karrendecorateur. Eind jaren twintig, tijdens zijn studie klassieke kunst, begon hij een opleiding in het atelier van de futurist Pippo Rizzo. Na te hebben geëxposeerd op de eerste Quadriënnale van Rome (1931) en een groepstentoonstelling in de Galleria del Milione in Milaan (1932), gaf hij zijn universitaire studie op en vestigde zich in Rome (1933). Hij sloot vriendschap met Mafai, Pirandello, Cagli en Ziveri, die zijn schilderkunst in "tonale" zin beïnvloedden. In 1935 nam hij deel aan de tweede Quadriënnale en in 1936 aan de Biënnale van Venetië. In 1938 maakte hij zijn eerste episch-populaire schilderij, De ontsnapping uit de Etna.
In 1942 won hij de tweede prijs op de Bergamo-prijs met Crucifixion, een openlijke aanklacht tegen de rampen die het regime had aangericht. In deze periode bestudeerde en herinterpreteerde hij de levendige figuraties van de postkubistische Picasso en accentueerde hij zijn polemische inslag ten aanzien van maatschappelijke kwesties. Hij speelde een fundamentele rol in de 'realistische' evolutie van de Italiaanse schilderkunst. Hij speelde ook een belangrijke rol als schakel tussen de Romeinse en Milanese kringen die verbonden waren met de 'Corrente'. Tijdens de oorlogsjaren nam hij, samen met figuren zoals Trombadori en andere exponenten van de Communistische Partij, actief deel aan het verzet. Hij startte de Massacres-serie (gebundeld in het boek Gott mit uns). In 1947 sloot hij zich aan bij het Fronte Nuovo delle Arti. Vanaf de jaren vijftig was hij de belangrijkste exponent van een 'realistische' beweging, politiek geëngageerd naast de PCI en vaak polemisch in conflict met de 'formalistische' tendensen van veel abstracte kunst.