PAPE PIE VII - Dispense de consanguinité - 1823

Paus Pius VII - Brief over dispensatie van consanguiniteit

Een pauselijk pontificaal handschrift in het Latijn op perkament in folioformaat (46 × 28 cm) dat een dispensatie van bloedverwantschap verleent, gericht aan het bisdom Périgueux in Rome, op 30 januari 1823.

Ondertekend "A. Willaume" : Officialis deputatus "Pro Magistro Brevium". Tegenondertekening van een verificateur van het Secretariaat van de Brefs. Onderaan rechts: "A Sub Dat." (a Subdatario) verwijzend naar de registratie en de validatie door het kantoor van de Subdatario van de Romeinse Curie, op 20 maart 1823. Op de achterkant: "Guillaume", de secretaris van het bisdom Périgueux. Waszegel onder papier, waardoor de echtheid van het Bref bevestigd wordt.

Brief van paus Pius VII gericht aan de clerus, met betrekking tot het verzoek van François Cordere en Anne Teillac, uit het bisdom Périgueux. Het koppel, afkomstig uit arme families, verzoekt om een huwelijksdispense wegens een canonieke belemmering van de tweede graad van consanguiniteit en affiniteit. De paus, nadat hij het verbod op elk gedwongen huwelijk heeft herhaald, autoriseert de behandeling van het dossier en
de mogelijkheid om het huwelijk geldig te vieren, onder voorbehoud van de strikte naleving van de vormen van het Concilie van Trente.

Getuigenis van de pauselijke chancellerij onder Pius VII, dit document combineert juridisch en canoniek belang (standaardformules over huwelijkbeletselen en de dispensatie) en historisch belang (een document afkomstig van een paus aan het eind van zijn bewind, gelijktijdig met de Restauratie in Frankrijk).

Historische context :
Barnaba Chiaramonti, gekozen tot paus in 1800 onder de naam Pius VII, was een van de meest markante pausen van de 19e eeuw: ondertekenaar van het Concordaat van 1801 met Napoleon, gevangene van de Keizer van 1809 tot 1814, en daarna restaurateur van de temporele macht van de pauselijke Staten. In 1823, verzwakt door de beproevingen, sloot hij een lang pontificaat van 23 jaar af. Het Breve illustreert de praktijk van huwelijksdispensen die door Rome worden verleend, noodzakelijk om de canonieke beletselen van consanguiniteit of affiniteit te omzeilen, veelvoorkomend in landelijke gemeenschappen. De clausule met betrekking tot het “rapt” weerspiegelt de waakzaamheid van de Kerk tegen huwelijken die door geweld zijn verkregen.

Zorgvuldige verzending