Signed, Patrick Sansone - Noticings - 2025

Met beelden gemaakt tussen de winter van 2019 en de zomer van 2021 is Noticings de tweede monografie van muzikant en fotograaf Patrick Sansone. Deze vijftien jaar na zijn boek 100 Polaroids komt Noticings voort als een verfijning en uitbreiding van de thematische en esthetische zorg die in dat eerste door hemzelf uitgegeven boek waren vastgesteld. Noticings is nog steeds een duidelijk analoge aangelegenheid, maar terwijl Sansone is overgestapt van instant naar 35mm- en middenformaatfilm, zijn ook de conceptuele ladingen van zijn beelden groter en scherper geworden.
Sansone’s blik is lange tijd aangetrokken geweest tot het puin van het kleine stadje uit het midden van de Amerikaanse midcentury; maar zoals dit wordt gezien door de lens van de Covid-19-lockdown, krijgen de verweerde borden, gesloten winkels en verlaten percelen die in veel van zijn foto's voorkomen een nieuwe resonantie, tijdgestempeld en toch tijdloos, alsof de langzame teloorgang van de Amerikaanse droom plotseling gemetastaseerd was en zich vanuit het hartland naar buiten had verspreid.
Na wereldtoeren met Wilco, The Autumn Defense en andere optredens heeft Sansone een flaneur-achtige waardering ontwikkeld voor het doelbewust en waarnemend door ruimten bewegen, altijd open voor ontmoetingen met schoonheid die over het hoofd wordt gezien. Terwijl veel van de wereld tijdens de pandemie op pauze stond, bleef Sansone desondanks in beweging, maakte lange ritten door het Amerikaanse zuiden, stoppend om langs kleine steden te wandelen en, terwijl hij dat deed, het oeuvre te creëren dat hier vertegenwoordigd is. Maar zijn werk is geen typische straatfotografie, zoals de praktijk tegenwoordig wordt begrepen; het is eerder geduldig en overwogen. Net zoals de titel Noticings een werkwoord neemt en herinterpreteert als zelfstandig naamwoord, zo distilleert Sansone ook het zien en produceert het, wat resulteert in fijn waargenomen en uitgevoerde beelden die, naast hun ogenschijnlijk onderwerpen, perceptie zélf tonen.
Met William Eggleston deelt hij roots in Mississippi en Tennessee, een onberispelijk oog voor kleur en licht, en een onwankelbaar geloof in de wereld als Duchampiaans ready-made: vol pracht die simpelweg wacht op het klikken van de camerasluiter. In zijn elliptische benadering van het menselijke element, echter -- door in wezen te schilderen door weg-lating -- plaatst Sansone zich naast beeldmakers als William Christenberry en de New Topographics. Toegepast op deze invloeden voegt hij een schemerachtige gevoeligheid van 'geweest-zijn' toe, een subtiele commentaar op de sociaal-economische onderbouwing van deze inmiddels grotendeels verlaten ruimtes die ruim een halve eeuw geleden waarschijnlijk nog als bloeiende knooppunten zouden zijn gefotografeerd door fotografen als Stephen Shore, Ernst Haas of Fred Herzog.
Sansone’s foto’s rijmen met, in plaats van het werk van deze fotografische meesters te herhalen -- nieuwe groei uit vruchtbare grond.
In wat Sansone ervoor kiest ons te tonen en, nog belangrijker, wat hij achterhoudt, roept zijn fotografie de beschrijving op die Jeffrey Eugenides geeft in The Virgin Suicides van de vertrokken zussen uit Lissabon: “Uiteindelijk hadden we de stukjes van de puzzel, maar hoe we ze ook in elkaar zetten, bleven er gaten bestaan, vreemd gevormde leegten die gemapt werden door wat hen omringde, als landen die we niet konden noemen.” In Noticings is het land gemakkelijk te benoemen, maar blijft het gedefinieerd door de spanning tussen wat overgebleven is en wat verdwenen is.

door Christoper Bruno