V. Altieri (1977) - Notte inclinata sul borgo

Titel: Scheve nacht boven het dorp
Artista: V. Altieri
Techniek: Olie op paneel
Afmetingen: 40 × 40 cm

In dit olieverfschilderij op paneel van 40x40 cm presenteert V. Altieri een imaginaire boerengemeente die samenkomt onder een compacte nachthemel, een diepe blauwtint, waarin een fijne gele maansikkel de scène opent als een klein, helder teken dat in de stilte is opgehangen. De architectuur, essentieel en zonder overbodige details, rijst uit deze donkere achtergrond als kleurrijke silhouetten die lijken te wiegen, naar elkaar toe gekanteld, en een lichte, bijna speelse beweging binnen de compositorische ruimte suggereren. De huizen en torens articuleren zich in een opeenvolging van scherpe geometrische vormen: rechthoeken, trapezen en parallelogrammen die een fantastische stedelijke weefsel vormen, liever dromerig dan werkelijk. De schuine vlakken van de gevels, bezaaid met kleine zwarte vensters die regelmatig zijn geplaatst, creëren een visueel ritme dat de blik van het ene gebouw naar het andere leidt, terwijl bogen aan de basis herinneren aan oude poorten of drijvende bruggen, en een subtiele Italiaanse architectonische herinnering in een hedendaagse belichting introduceren. De toren met geel dak en rode vlag die aan de linkerkant bovenuit steekt, fungeert als een verticale spil van de scène, als een oriëntatiepunt in dit landschap dat expres onstabiel is. Het palet is levendig en compact, gedomineerd door heldere groenen, opvallende geeltonen, warme roodtonen en diepe blauwen, uitgespreid in vlakke vlakten die schaduw en licht vermijden ten gunste van de kracht van zuivere kleur. De groen tinten die in de voorgrond naar voren komen, roepen beelden op van boomkronen of zachte heuvels, en vormen een organische basis waar de architectuur natuurlijk op aansluit. De afwisseling van koude en warme oppervlakken – het diepe blauw van de hemel en van het gebouw aan de linkerkant, de gele en rode tinten van de huizen en details – creëert een harmonie die evenwicht brengt, terwijl de grote rode cirkel aan de rechterkant een abstracte en solare toon invoegt, als een tegenkoor op de maan hoog in de lucht. In het geheel geeft het werk de sfeer weer van een stille maar vitale stad, vastgelegd in een suspensie van de nacht, waarin meetkundige vormen lijken te smelten en de stedelijke ruimte verandert in een theater van vormen en kleuren. Het afwezigen van menselijke figuren benadrukt het droomachtige karakter van het landschap, terwijl de hellingen van de volumes, de vensters als kleine grafische tekens en de dialoog tussen hemel en architectuur het innerlijke leven van de gemeenschap laten vertellen.