Frank Malina (1912-1981) - Kinetic Multiple 982 (NASA)

Frank Malina: Kinetic Multiple 982 IV

Medium: Zeefdruk / Karton
Materiaal: karton
Afmetingen: 28 × 25 cm
Editor: Edition Panderma, Basel
Jaar: gepubliceerd 1966
Editie: 150
Handtekening: met de hand ondertekend en voorzien van titel en datum.

Herkomst: editie Panderma, Carl Laszlo, Basel
Private Collection, Basel


Verdere informatie:
Een zeldzaam multiple uit de draagbare collectie van post-oorlogse en hedendaagse kunst, La Lune en Rodage IV. De kunstwerken werden verzameld door Carl Laslzo en omvatten de grootste kunstenaars van die tijd die met belangrijke stukken hebben bijgedragen, die vaak een kantelpunt vormden in hun productie en carrière: Zo is Enrico Castellani’s werk bijvoorbeeld zijn eerste gedocumenteerde grafische werk en is de multiple Achrome van Piero Manzoni de enige die door de kunstenaar is geproduceerd.

Frank J. Malina wordt door sommigen beschouwd als de vader van de moderne raketwetenschap. Geboren op 2 oktober 1912 in Brenham, Texas, als zoon van Tsjechische immigranten, was zijn leven een zeldzame combinatie van wetenschap en kunst. In 1934 ontving Malina een graduate fellowship van het California Institute of Technology (Caltech), waar hij zich snel betrokken raakte bij het Guggenheim Aeronautical Laboratory (GALCIT). In zijn proefschrift onderzocht hij de problemen van raketstuwkracht en de vluchtprestaties van sounding rockets. Malina diende als assistent-professor aan Caltech van 1942 tot 1946. (bron: NASA)


Frank Joseph Malina (2 oktober 1912 — 9 november 1981) was een Amerikaanse luchtvaartingenieur en schilder, bekend om zijn baanbrekende werk in de vroege raketwetenschap.

Vroege leven
Malina werd geboren in Brenham, Texas.[3] Zijn vader kwam uit Moravië. Malina's formele opleiding begon met een diploma in werktuigbouwkunde aan de Texas A&M University in 1934. In hetzelfde jaar kreeg hij een beurs om werktuigbouwkunde te studeren aan het California Institute of Technology (Caltech), waar hij zijn doctoraat behaalde in 1940.[4]

In 1935, terwijl hij promovendus was aan Caltech, overtuigde Malina de hoogleraar Aeronautiek Theodore von Kármán hem toe te staan onderzoek te doen naar raketwetenschap en raketpropulsie. Het formele doel was de ontwikkeling van een sonderingsraket.

De groep van Malina werd gedwongen om hun werkzaamheden te verplaatsen van de hoofdcampus van Caltech naar de meer afgelegen Arroyo Seco. Deze locatie en het onderzoek dat Malina uitvoerde, zouden later uitgroeien tot het Jet Propulsion Laboratory (JPL).[1] Malina diende als de tweede directeur van het JPL.

In 1939 kende de Société astronomique de France (Franse Astronomische Vereniging) Malina de Prix d'Astronautique toe voor zijn bijdrage aan de bestudering van interplanetaire reizen en astronautiek.

Carrière

Tegen het einde van 1945 hadden Malina’s raketten de faciliteit in Arroyo Seco ontgroeid, en werden zijn proeven verplaatst naar White Sands Missile Range in New Mexico. Hier was de WAC Corporal-soundingraket van het project de eerste Amerikaanse raket die de 50 mijl hoogte bereikte, waardoor het de eerste soundingraket werd die de ruimte bereikte.[1][7]

In 1947, terwijl raketonderzoek op volle toeren draaide, veroorzaakten Malina's veeleisende reis- en administratieve planning, samen met een afkeer dat zoveel raketonderzoek werd besteed aan wapensystemen en niet aan wetenschappelijk onderzoek, dat hij zijn carrière heroverwoog en Aerojet verliet.[8] Malina's belangstelling voor de Communistische Partij, Caltech's "Unit 122," en vakbondswerk terwijl hij in de jaren dertig als promovenda was, hadden ook de aandacht van de FBI getrokken.[2][9][1] Echter, er is "schaars bewijs" dat Unit 122 of haar "communistische afsplitsing" ooit raketinformatie naar de Sovjet-Unie heeft doorgespeeld in de jaren dertig of veertig. ("De bewaking van vermeende 'communisten' onthulde zelden spionage en diende vooral om vooroordelen aan te wakkeren.")

Hij verhuisde naar Frankrijk en trad toe tot de jonge Verenigde Naties als secretaris van de United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) onder Julian Huxley. In 1951 werd Malina hoofd van UNESCOs afdeling wetenschappelijk onderzoek. Twee jaar later verliet Malina UNESCO om een belangstelling voor kinetische kunst na te jagen. In 1952, op het hoogtepunt van de Rode Skik? (note: correction) op het hoogtepunt van de Rode Schrik werd Malina ervan beschuldigd zijn lidmaatschap van de Communistische Partij niet te hebben vermeld op een oude beveiligingsvragenlijst van Caltech. Hij werd als voortvluchtig verklaard en zou gearresteerd worden als hij naar de Verenigde Staten zou terugkeren.

In 1968 in Parijs richtte hij Leonardo op, een internationaal peergecontroleerd onderzoeksjournal waarin artikelen stonden geschreven door kunstenaars over hun eigen werk, en die zich richtte op de interacties tussen de hedendaagse kunsten en de wetenschappen en nieuwe technologieën. Het Leonardo-tijdschrift wordt tot en met 2023 nog steeds gepubliceerd als een project van Leonardo/ISAST, de International Society for the Arts, Sciences and Technology.

In 1990 werd Malina opgenomen in de International Space Hall of Fame.


Condities / Restauratie
goede archiefconditie, enkele kleine sporen van gebruik op het papier en aan de randen. Prachtig vintage stuk.