Vincenzo Giugliano (1969) - Tammorrara

Verfijnd vrouwelijk portret gemaakt door Vincenzo (Enzo) Giuliano, een Italiaanse schilder actief in de twintigste eeuw, gespecialiseerd in portretten en figuurscènes met een sterke intimistische ondertoon. Het portret toont een jonge vrouw die zittend een tammorra vasthoudt, het traditionele percussie-instrument dat typerend is voor de Napolitaanse volkscultuur, een symbool van muziek, feest en traditie in Zuid-Italië.

Het werk, geplaatst in een huiselijk interieur, combineert portretkunst en genreschilderij, en geeft een intieme, warme en verhalende sfeer terug. De vrouwelijke figuur wordt vastgelegd in een natuurlijke en serene pose, terwijl ze een jurk draagt in roze tinten en een blauwe rok, weergegeven met een materiële penseelstreek, levendig en vol beweging.

De tammorra, een centraal iconografisch element, is niet alleen een muziekinstrument maar een duidelijke verwijzing naar de Napolitaanse volkstraditie, waardoor het werk een sterk cultureel en identiteitsbepalend karakter krijgt. De achtergrond is opgebouwd uit warme en aardse tinten, terwijl aan de rechterkant een houten meubelstuk verschijnt met een beeldje onder een glazen stolp, een detail dat de scène verrijkt en haar narratieve karakter versterkt.

De schildertechniek is losjes maar beheerst, met bijzondere aandacht voor de weergave van de huidtint, het licht en de vormen, waardoor de figuur expressie, vitaliteit en dramatische aanwezigheid krijgt.