Jill Freedman - Street Cops - 2021

New York in de jaren zeventig en tachtig was een onrustige stad, waar alles tegelijk leek te gebeuren. Gedurende ruim twee jaar sloot Jill Freedman zich aan bij twee korpsen van de NYPD terwijl zij reageerden op het geweld en de onvoorspelbaarheid van de stad, en plaatste zij zichzelf rechtstreeks op de frontlinie als een onzichtbare getuige. Freedman stond aanvankelijk sceptisch tegenover de politie na het documenteren van The Poor People’s Campaign (1968), die volgde op de moord op Martin Luther King Jr., en nadat zij de reactie van de politie op de Vietnam-demonstraties had gezien. Maar nadat ze hele dagen door de straten trok en hele nachten dronk met de mannen en vrouwen van de NYPD, begon ze het heldendom en de compassie van de goede agenten te zien.

Degenen waar niemand over praatte, die er waren om hun stad te helpen, die het beste en het slechtste in de mensheid zagen. De mensen die geliefd en gerespecteerd werden. De foto's in Street Cops zijn intiem en doordringend. Ze onthullen niet alleen het uitbundige geweld van New York City in die tijd, maar ook de tedere momenten tussen agenten en leden van de gemeenschap, de grappen tussen agenten en degenen die opgepakt worden, de kameraadschap tussen partners, de passie voor een werk dat de meeste mensen als een daad van waanzin zouden beschouwen. Haar beelden zijn rauw en direct; niet bang om de horror te tonen. Maar ze legde ook de humor en tederheid van een situatie vast. De kwetsbaarheid. Freedman benaderde fotografie met een antropologisch interesse en zonder oordeel. Ze wilde een verhaal vertellen zoals ze het zag en hoorde. Street Cops is een verzameling verhalen over een stad en haar mensen aan beide kanten van de wet.