Stefanie Schneider - Something Imaginary (Heavenly Falls)

Iets Imaginaire (Hemelse Watervallen)

Originele foto door de Duitse fotografe Stefanie Schneider.

Archief C-print op RC-fotopapier, gebaseerd op een Polaroid.
AFMETINGEN: 20 x 24 cm
Uitstekende staat.
Editie 10/10
kunstenaar Inventarisnummer #19635.17.
Handtekeninglabel en certificaat.
Niet gemonteerd.

Stefanie Schneider werkt met tijd als een fysieke kracht in plaats van een concept. Sinds het begin van de jaren negentig gebruikt ze Polaroid-film—vaak verlopen en vaak niet meer in productie—niet als een nostalgisch gebaar, maar als een materiaal met grenzen, volatiliteit en geheugen. Haar foto's worden na belichting niet bewerkt. Elk besluit wordt van tevoren genomen: locatie, licht, acteurs, rekwisieten, klimaat en de specifieke toestand van de film zelf. Wat lijkt op onstabiliteit of verval, is het directe gevolg van die omstandigheden. Het beeld legt het gevolg vast.
Een groot deel van het werk van Schneider is gemaakt in de Amerikaanse woestijn, een plek die niet fungeert als achtergrond maar als een actieve deelnemer. De woestijn brengt duur, isolement, herhaling en stilte binnen. Personages keren terug door de jaren heen, soms decennia lang, en bewonen losjes verbonden vertellingen die zich verzetten tegen afsluiting. In plaats van discrete series vormt haar werk een doorlopend geheel — deels cinematische constructie, deels persoonlijke mythologie — gevormd door thema's als ontheemding, verlangen, controle en verlies.
Schneider begon intensief samen te werken met Polaroid op het moment dat het medium werd stopgezet. Als gevolg daarvan bestaan veel van de materialen die gebruikt zijn om deze werken te produceren niet langer. Dit geeft de foto’s een vaste en niet-herhaalbare toestand. Ze kunnen niet worden gereproduceerd, verbeterd of technologisch bijgewerkt. Elke afbeelding draagt zijn eigen tijdslimiet en het zichtbare bewijs van veroudering, opslag en chemische transformatie.
Projecten zoals The Girl Behind the White Picket Fence fungeren als sleutelwerken binnen haar oeuvre, en vormen het psychologische en narratieve kader waaruit latere werkreeksen voortvloeien. Over stille en bewegende beelden heen behoudt Schneider een nauwkeurige spanning tussen schoonheid en onbehagen, opzet en kwetsbaarheid, intentie en erosie.
In een hedendaagse beeldcultuur die wordt gedomineerd door snelheid, digitale glans en synthetische productie, dringt Schneider’s werk aan op traagheid, materiële verantwoording en auteurschap. Deze foto’s bieden geen conclusies. Ze houden de tijd in suspensie, waardoor betekenis onopgelost blijft. Wat blijft bestaan is niet simpelweg een beeld, maar het spoor van tijd dat erdoorheen stroomt.