Emilio Isgrò (1937) - Sans titre

De meest ervaren verzamelaars en bewonderaars zullen een ongelooflijk zeldzaam kenmerk opmerken in dit werk van meester Emilio Isgrò, namelijk deze nuance van de uitwissing, deze woorden die gedeeltelijk zichtbaar zijn gelaten, alleen voor wie oplettend en nieuwsgierig is.

Deze zeefdruk, gedrukt in slechts 40 exemplaren, is een onderscheidend kenmerk in de schildercyclus van de meester, die meestal het woord volledig uitwist of het zichtbaar laat, maar hier zien we juist de toevoeging van de 'nuance van het uitwissen'.

Emilio Isgrò, met de cancellatura, was een grote voorloper van de bekendmaking van de waardevermindering en het verval van het woord, van de taal, van de waarde die woorden bezitten — een fenomeen dat we vandaag de dag meer dan ooit meemaken.
De meester begon in 1964 te waarschuwen voor wat nu alledaags en aannemelijk is; laten we deze leegte in de waarde van het woord opmerken, bedoeld als een vehikel voor ideeën, dat in al zijn vormen kan worden uitgedrukt, van televisiedebatten, in papieren nieuwsberichten, in de verspreiding door de massamedia en in de steeds minder lezende samenleving die we aan het creëren zijn.
Minder woorden, minder cultuur in omloop, maar dit, los van kritische discussies over kunst, wat betekent dit voor de samenleving?
Het vermogen om te redeneren, en ik zou toevoegen het vermogen om te redeneren met een kritisch en eigenzinnig denkvermogen, wordt bepaald door de hoeveelheid en kwaliteit van de woordenschat die een individu bezit; we kunnen niet verder denken dan de woorden die we kennen, zoals je geen huis kunt bouwen zonder al het benodigde materiaal, hoe meer materiaal ontbreekt, hoe minder compleet, stabiel en uitvoerbaar het huis zal zijn.
Door woorden te beperken, beperk je ook de concepten die iemand kan creëren en het vermogen om ze uit te drukken of om zichzelf uit te drukken.
Volgens het axioma dat minder woorden minder gedachten betekenen, krijgt het werk van Isgrò een buitengewoon hoge culturele en artistieke waarde.
Het verbergen van woorden achter de doorhaling is een methode van de meester om bij de ontvanger van het werk nieuwsgierigheid op te wekken, een manier om ons aan te raden onder het woord te gaan verkennen, om ons voor te stellen wat er in verhouding tot wat wordt achtergelaten om gelezen te worden als ‘vrij’.
Een conceptueel proces van ontdekking, onderzoek en reflectie op woorden en hun ordening, bijna alsof Isgrò de pedagogische rol van leraar op zich zou nemen, en ook die van intellectueel.
Maar Isgrò is niet alleen een 'docent', hij is ook een schepper van nieuwe syntactische en formele regels, een ontwikkelaar van nieuwe verhalen, maar ook een scherpe satiricus; de meester is wat een intellectueel zou moeten zijn, een 'ontwaker van gewetens'.
Emilio Isgrò plaatst zich in de kunstgeschiedenis dus als een wachter van het woord en, in zekere zin, van de cultuur, een fundamentele rol die we steeds vaker nodig hebben.

De afmetingen van het werk zijn 80 × 60 cm.


De herkomst van het werk is van de galerie Grafica Manzoni, die het certificaat van echtheid verstrekt.