Canvas Fit - Alberto Ricardo - La Melancolía en Silencio”

Kunstwerk gemaakt op professioneel canvas met behulp van de giclée-druktechniek op canvas. Digitale kunst met hedendaagse media en AI.

Kunstwerk van de kunstenaar Canvas Fit-Alberto Ricardo, uitgevoerd in de techniek Giclée-print, op professioneel hoogwaardig canvas van 100% katoen, maximaal bestand tegen manipulatie en externe invloeden, van het merk Eco Canvas Roma Glossy, satijnafwerking.
Wij garanderen een duurzaam product van visuele kwaliteit.
Afmeting van het schilderij: 65 x 70 cm met 5 cm diepte.
Beperkte oplage 1/5.
Aan de achterkant van het stuk kunt u de gegevens over het werk vinden.
De verzending zal plaatsvinden via de Cia. United Parcel Service (UPS), voor Spanje en Europa, en via de Cia. Fedex voor de rest van de wereld.
Het werk zal opgerold worden en beschermd door meerdere lagen verpakkingsmateriaal, bubble wrap en geplaatst in een stevige buis.
Zodra het werk is betaald, duurt het drie dagen voor het verpakkingsproces en de levering aan het verzendbedrijf.
Het stuk zal binnen tien dagen arriveren, afhankelijk van het land van bestemming.

Zij spreekt niet. Ze kijkt niet. Ze ademt nauwelijks. En toch zegt ze alles. Zittend in een gouden schemering, tussen de grenzen van droom en waak, belichaamt de jonge vrouw die in deze afbeelding wordt weergegeven de zuiverste essentie van melancholie. Haar gebogen houding, met het hoofd zacht rustend op haar hand, is een verlengde pauze in de tijd, alsof de ziel even stil wil staan om naar zichzelf te luisteren.

Er is een oude zoetheid in haar trekken, een harmonie die doet denken aan de maagden uit de Renaissance of aan de prerafaëlitische muze. Haar haar, in zachte golven vallend, is gekroond door een eenvoudige krans van verwelkende bloemen, subtiel symbool van het vergankelijke. Het licht — die stille hoofdrolspeelster — streelt haar wang met een bijna spirituele tederheid, alsof de buitenwereld niet verdient de heilige rust van haar rust te verstoren.

Haar jurk, van eenvoudige maar nobele stoffen, lijkt deel uit te maken van de omgeving en smelt samen met de aardse tinten op de achtergrond. Er is geen ornament dat afleidt, geen overdaad die haar stilte in het middelpunt plaatst. Alles in deze afbeelding verwijst naar een contemplatieve toestand, naar een dramaloze droefheid, naar een schoonheid die zich heeft neergelegd bij simpelweg gezien te worden.

Maar waar droomt zij dan? Welke gedachten wegen achter die gesloten oogleden? De scène onthult het niet, en misschien ligt daar wel haar kracht: niet een expliciet verhaal vertellen, maar uitnodigen aan wie naar haar kijkt om het af te maken. Het kan de afwachting zijn van een afwezige liefde, de herinnering aan een vervlogen jeugd, of de serene aanvaarding van een onvermijdelijk lot. Het feit is dat in haar rust een echo klinkt van al onze nostalgieën.

De schilderachtige sfeer, geladen met clair-obscur, benadrukt het intieme drama van het beeld. Meer dan een foto of een portret lijkt het op een oud schilderij dat door de eeuwen heen heeft overleefd zonder ook maar een gram emotie te verliezen. Het is alsof Caravaggio een heldin van de ziel heeft ontmoet en haar in dit moment van bezinning voor altijd heeft laten voortleven.

Ze is geen godin en geen heilige. Ze is simpelweg menselijk. Menselijk in haar kwetsbaarheid, in haar ingetogenheid, in haar mysterie. En die serene menselijkheid is wat haar heilig maakt. In tijden van lawaai, vluchtigheid, van constante blootstelling, herinnert zij ons aan de waarde van de pauze, van terugtrekking, van tederheid naar jezelf.

Zo nodigt dit personage ons uit om zacht te praten, de ogen te sluiten, terug te keren naar die innerlijke plek waar we nog in staat zijn te voelen zonder uit te leggen, om zonder woorden te herinneren, om zonder angst te dromen. Want er zijn dagen —en dit beeld weet het— waarop de ziel maar een beetje stilte nodig heeft om opnieuw haar diepste waarheid te ontmoeten.