Gianni Colombo (1937-1993) - Senza titolo

Gianni Colombo wordt geboren in Milaan op 1 januari. Hij behoort tot een familie van Milanezen ondernemers: zijn vader, Giuseppe Colombo, erft een industrieel passementeriebedrijf en transformeert het tot een fabriek voor elektrische geleiders. Zijn moeder, Tina Benevolo, speelt piano, een instrument dat ook door de zoon bestudeerd werd via lessen van de componist Lucio Lattuada. Hij heeft twee broers, Cesare, zeven jaar ouder (bekend onder de artiestennaam Joe, hij is de geschiedenis van het Italiaanse design ingegaan als een van de meest creatieve en experimentele ontwerpers uit de jaren zestig) en Sergio, ouder dan beiden, overleden op jonge leeftijd.
Studie aan de Accademia di Belle Arti di Brera, met de schilderlessen van Achille Funi en Pompeo Borra, en hij werkt eerst in een studio aan de Via Montegrappa in Milaan, met Davide Boriani en Gabrile De Vecchi, daarna in een naastgelegen studio van zijn broer Joe (vanaf 1958 aan Via Foppa, in een ruimte van het vaders fabrieksterrein; van 1961 tot 1965 aan Viale Piave en van 1965 tot 1968 aan Via Argelati). In deze jaren exposeert hij regelmatig keramische werken op het Nationale Keramiekcongres van Faenza en op de Nationale Keramiek Tentoonstelling van Gubbio.
Hij debuteert ook met abstracte werken, experimenterend met verschillende materialen en talen, van keramiek tot grafische kunst, van fotografie tot film, en maakt, onder invloed van Lucio Fontana, poly-materiale werken en monocrome reliëfs in watten die in 1959 worden tentoongesteld in de Azimut-galerie in Milaan, een galerie waaraan hij bijdraagt aan de realisatie samen met Piero Manzoni, Enrico Castellani, Giovanni Anceschi, Davide Boriani en Gabriele De Vecchi. Ook in datzelfde jaar richt Gianni Colombo in Milaan met Giovanni Anceschi, Davide Boriani en Gabriele De Vecchi de Gruppo T op (waarbij vanaf het volgende jaar ook Grazia Varisco toetreedt), wiens collectieve en individuele manifestaties de titel Miriorama (duizend afbeeldingen) dragen, genummerd om de continuïteit van een gemeenschappelijk programma te benadrukken dat jarenlang het werk van de groep zal sturen, en thema’s uit de historische avant-garde zal opnemen (met name van futuristen, dadaïsten en constructivisten), herschreven in functie van de meest recente artistieke experimenten en onderzoeken: Lucio Fontana’s Spazialismo en zijn Ambienti, Munari en Tinguely’s Macchine inutili, de Linee en de Achromes van Manzoni. Het doel van de groep is om elke statische grens tussen schilderkunst, beeldhouwkunst en architectuur af te schaffen.