Denis Brihat - Inde - La voyageuse - 1955

DENIS BRIHAT, EEN BETROKKEN FOTOGRAAF VOOR DE ERKENNING VAN ZIJN KUNST

Denis Brihat werd in Parijs geboren in 1928. Laureaat van de Niépceprijs in 1957, opent hij de weg voor een generatie fotografen-auteurs. Hij is een van de eersten die zich inzetten om de fotografie te erkennen als een volwaardige artistieke uiting, dankzij zorgvuldig vervaardigde afdrukken, genummerd in een beperkte oplage en vaak in groot formaat.

Vanaf 1958 laat de fotograaf de hoofdstad achter zich om een sobere en natuurlijke levensstijl in de Luberon na te streven. Daar maakt hij indrukwekkende ontmoetingen, zoals met Pablo Picasso of Fernand Léger, met wie hij deelneemt aan Groupe Espace, dat kunstenaars en architecten samenbrengt met dezelfde ambitie: de eenheid van de kunst.

Regelmatig uitgenodigd in de Verenigde Staten, is hij een van de eerste Franse fotografen die door John Szarkowski in 1967 in het MoMA van New York werd tentoongesteld, samen met zijn vrienden Jean-Pierre Sudre en Pierre Cordier.

Denis Brihat is ook een vurige voorstander van een democratische waardering van de fotografie. Hij neemt deel aan tentoonstellingen van galerie Agathe Gaillard, een van de eerste fotogalerieën in Parijs, geopend in 1975. Hij behoort tot de oprichters van het festival Rencontres Internationales de la Photographie d’Arles samen met Lucien Clergue, en maakt ook deel uit van het avontuur van Château d’Eau in Toulouse met Jean en Michel Dieuzaide.

Tussen visueel lyrisme en formele strengheid

In de loop der jaren ontwikkelt Denis Brihat zijn richting voor visueel onderzoek: de zorgvuldige studie van de natuur en in het bijzonder van de plantenwereld. Hij ziet met name zijn tuin, die hij met passie cultiveert, als een metafoor voor de wereld. Gevoerd door filosofie en literatuur, is de kunstenaar gefascineerd door de muziek van Johann Sebastian Bach. Hij transposeert het muzikale systeem van contrapunt om, uit hetzelfde motief – een groente, een bloem, een boom, enz. –, een echte polyfonie te creëren.

Groot bewonderaar van Edward Weston, nauw betrokken bij de Amerikaanse fotografen Aaron Siskind, Paul Caponigro en Irving Penn, fotografeert Denis Brihat zo dicht mogelijk bij zijn onderwerp – korstmossen, uien, klaprozen. De abstractie en het fragment vormen de basis van zijn visuele syntaxis. De overgang van microkosmos naar macrokosmos is voor hem net zo belangrijk als die van zwart-wit naar kleur. Zijn verrassende fotografieën, in zwart-wit afgedrukt en daarna voorzien van een veelheid aan metalen en pigmenten om zo dicht mogelijk bij de natuurlijke kleur te komen, getuigen van zijn experimentele lef. Denis Brihat bevestigt de materialiteit van het afdrukken en zoekt naar uitmuntendheid.

Een drager van beelden en vakkennis, hij zet al snel de maatstaf met zijn technische veeleisendheid: fotografen van over de hele wereld komen naar zijn huisatelier in Bonnieux om les te krijgen van de meester, net zoals de fotograaf Jean-Marc Bustamante, onder de indruk van Denis Brihats originaliteit en van de manier waarop hij, al vroeg, ervoor kiest de picturale en ornamentale kwaliteit van de fotografie naar voren te halen. Ik