Vaas - 109 - Amethistenglas, tin - trompetvaas

Het gaat om een vaas van het type „trompet” of „fles/fluit”. Het bovenste gedeelte wijkt wijd uit met een gefranjerde en golvende rand, die doet denken aan een open bloem.
Het glas vertoont een verloop van diep paars aan de randen naar een bevroren lila, bijna doorzichtig naar de basis.

Dit type paars glas wordt vaak „Boheems glas” of „amethisten glas” genoemd. Die kleur werd destijds verkregen door cynierde mangaan toe te voegen aan het smeltglas.

Het amethisten glas dat „ bevroren”/mat is (zuur geëtst) is zeer gewild omdat het op een bijzondere manier licht verspreidt, wat het een erg geliefd decoratiestuk maakt voor interieurs in de stijl „Art Déco Revival”.

De voet is van metaal (waarschijnlijk tin, zilver of verguld metaal) in een zeer Rococo / Art Nouveau-stijl.

Hij is rijkelijk uitgewerkt met krullen, organische lijnen en gebogen voeten. Op de verbinding tussen glas en metaal is een decoratieve ring te zien, versierd met bescheiden bloemmotieven.

Het was halverwege de twintigste eeuw gebruikelijk om een luxueuze en stabiele uitstraling te geven aan de fijnheid van het glaswerk.
Onder de voet bevindt zich het nummer 109.

In die tijd (begin 20e eeuw) gebruikten grote huizen als WMF, Kralik of zelfs Franse kristalglasproducenten catalogusnummers om de exacte vorm van de mal of het ontwerp van de metalen montuur te identificeren.

Het getal 109 diende voor arbeiders en wederverkopers om precies die combinatie „voet met ornament + paarse fluit” te bestellen.

Misschien van het huis D’Argyl, actief tussen 1920 en 1940. Het was beroemd om zijn kleuramethist/paars glas dat op voetstukken van metaal werd gemonteerd (vaak tin of verguld brons).

Samenwerking: de glazen werden vaak geproduceerd door het glasfabriek Saint-Denis (Legras) of door het Lorrainse Kunstglas voor rekening van D’Argyl.

Er is een kleine incident te melden op één voet die nauwelijks waarneembaar was. De voet was destijds gerestaureerd door een vakkunstenaar.