Weegee (1899–1968) - Children cool down in the spray from a fire hydrant during

New York Zomer
Kinderen koelen af in de nevel van een brandkraan tijdens een hete zomer op de Lower East Side van New York, around 1937.

Print uit Weegee Portfolio
Expositierprint gebaseerd op de 1982-prints van Sid Kaplan,
gedrukt 1992. Gemaakt voor Amber Film & Photography Collective, Newcastle upon Tyne

Arthur (Usher) Fellig (12 juni 1899 – 26 december 1968), beter bekend onder zijn pseudoniem Weegee, was een fotograaf en photojournalist, bekend om zijn strakke zwart-wit straatfotografie in New York City.
Weegee werkte in de Lower East Side van Manhattan als persfotograaf in de jaren dertig en veertig en ontwikkelde zijn kenmerkende stijl door de werking van de stadse hulpdiensten te volgen en hun activiteiten vast te leggen.[2] Veel van zijn werk toonde onverbloemd realistische scènes van het stedelijke leven, misdaad, letsel en dood.
Hij werkte ’s nachts en wedijverede met de politie om als eerste op de plaats delict te zijn, waarbij hij zijn foto’s aan roddelbladen en fotobureaus verkocht.[5] Zijn foto’s, gericht op het hoofdkwartier van de Manhattanse politie, werden al snel gepubliceerd door Daily News en andere roddelbladen, evenals wat hogergeplaatste publicaties zoals Life Magazine.
De meeste van zijn opmerkelijke foto’s werden genomen met zeer basale persfotografie-apparatuur en methoden uit die tijd, een 4×5 Speed Graphic-camera voorinsteld op f/16 bij 1/200 seconde, met flitsbollen en een vaste scherptedistantie van tien voet.[11] Hij was een autodidactische fotograaf zonder formele opleiding.

Vijf van zijn foto’s werden in 1943 aangekocht door het Museum of Modern Art (MoMA). Deze werken maakten deel uit van de tentoonstelling Action Photography.[21] Later werd hij opgenomen in "50 Photos by 50 Photographers", een andere MoMA-tentoonstelling georganiseerd door de fotograaf Edward Steichen.

Naked City (1945) was zijn eerste fotoboek. Filmmaker Mark Hellinger kocht de rechten op de titel van Weegee.[21] In 1948 vormde Weegee’s esthetiek de basis voor Hellinger’s film The Naked City. Het was gebaseerd op een rauwe verhaal uit 1948 geschreven door Malvin Wald over het onderzoek naar de moord op een model in New York.

In de jaren vijftig en zestig experimenteerde Weegee met panoramische foto’s, fotovreemdingen en fotografie door prisma’s. Met een plastic lens maakte hij een beroemde foto van Marilyn Monroe waarbij haar gezicht op groteske wijze vervormd is maar nog wel herkenbaar blijft.
Weegee kan gezien worden als de Amerikaanse tegenhanger van Brassaï, die ’s nachts straattaferelen in Parijs fotografeerde. Weegee’s thema’s van naakten, circusartiesten, freaks en straattanen werden later opgenomen en verder ontwikkeld door Diane Arbus in het begin van de jaren zestig.