Carl Laszlo - Panderma Nr. 13: Eva Wipf - 1977

In de veiling bevindt zich de laatste uitgave van het legendarische Neo-avant-garde kunsttijdschrift „PANDERMA Revue de la fin du monde Nr. 13“ uit 1977 van uitgever CARL LASZLO Basel.

De uitgave wordt vergezeld van originele niet gesigneerde fotokarten van de Zwitserse-Braziliaanse kunstenares EVA WIPF, de Ierse kunstenaars JOSEPH S. HARRISON en MICHAEL ASHUR.

De laatste uitgave van Panderma is uitgebreid gewijd aan de kunstenares EVA WIPF met teksten en beschrijvingen. In tegenstelling tot de „normale“ uitgave zit hier een fotokaart bevestigd op zwart karton (3x30 cm) (10x15 cm).

Het tijdschrift is volledig met alle bijlagen in een goede staat. De serigraphieën zijn bewaard in een zuurvrije hoes, wat de goede staat verklaart. Het mag beslist tekenen van ouderdom hebben zoals verschijningen en verkleuringen van het papier, enkele vouwen, vlekken. Desondanks verkeert de kunsttijdschrift in een altsgematigd zeer goede algehele staat. Gelieve de foto’s van de staat te bekijken.

BIJLAGEN
• Kleurrijke beeldkaart EV WIPF (uitstekend) op stevig karton 30x30 cm
• Kleurrijke beeldkaart MICHAEL ASHUR (zeer goed) los 14,1x14,1 cm
• Kleurrijke beeldkaart JOSEPH S. HARRISON (zeer goed) los 14x11 cm

Eva Wipf (geb. 23 mei 1929 in Santo Ângelo do Paraiso, Brazilië; ∗ 29 juli 1978 in Brugg) was een Zwitserse surrealistische schilderes en objectkunstenaar.

Ashur, Michael, schilder (geb. 1950).
In 1976 sloten de destijds pas 26-jarige Ashur en Carl Laszlo een overeenkomst over de distributie van Ashurs schilderijen.

Josep S. Harrison (geboren in 1949)
De in Dublin geboren Joseph Sebastian Harrison exposeerde regelmatig in de Hendricks Gallery in de jaren 70, net als in de Irish Exhibition of Living Art in 72, 73 en 74, en in de onafhankelijke kunstenaarsbeurzen van dezelfde jaren.

PANDERMA en overige publicaties VAN CARL LASZLO

Van 1958 tot 1977 geeft Carl Laszlo onder andere 13 edities van het kunsttijdschrift Panderma uit. Deze biedt de kunst der avant-garde na 1945 met teksten en bijlagen een belangrijke platform. Daar presenteren zich ook bijna vergeten kunstenaars uit de pre-oorlogse jaren (onder andere Arp, Beöthy Steiner) evenals nog weinig bekende opkomende talenten uit de kunstscene (Vasarely, Hundertwasser etc.). In 1982 richt hij het kunsttijdschrift Radar op (zes edities).

TOT DEUITGEVER

Eind jaren vijftig ontwikkelt Carl Laszlo zich tot een van de belangrijkste verzamelaars, publicisten en pleitbezorgers van de moderne kunst. Hij woont in Basel in een Jugendstilhuis, dat door de jaren heen is getransformeerd tot een privé museum voor Moderne en Hedendaagse Kunst en een ontmoetingsplaats is voor kunstenaars, intellectuelen en protagonisten van de internationale kunstscene. Hij financierde zijn kunstverzameling door de verkoop van Jugendstil-objecten die hij na de oorlog goedkoper had aangeschaft. In 1962 opent hij een galerie in Basel. Hij begint kunst-edities voor een breder publiek uit te brengen (onder andere La lune en rodage I–III, Das kleine Museum I). De kunstenaar Hans Arp brengt hem op dit idee om de stijgende schulden voor de druk van de publicaties af te lossen.
Laszlo ondersteunt regelmatig kunstenaars. Onder meer helpt hij Lajos Kassák in de jaren zestig in West-Europa aan nieuwe aandacht. Omdat Kassák slechts met moeite Hongarije mag verlaten, smokkelt Laszlo stickers met Kassák’s handtekening de Zwitserland in, waar hij deze voor zijn drukedit ies gebruikt.
Van 1958 tot 1977 geeft Carl Laszlo onder andere 13 edities van het kunsttijdschrift Panderma uit. Deze biedt de kunst der avant-garde na 1945 met teksten en bijlagen een belangrijke platform. Daar presenteren zich ook bijna vergeten kunstenaars uit de pre-oorlogse jaren (onder andere Arp, Beöthy Steiner) evenals nog weinig bekende opkomende talenten uit de kunstscene (Vasarely, Hundertwasser etc.). In 1982 richt hij het kunsttijdschrift Radar op (zes edities).

(BRON: home is where my art is - een bezoek aan Carl Laszlo en de Hongaarse avant-garde van Ferenc Kréti Moloko Verlag)