Lou Loeber (1894-1983) - Geranium / De Stijl

Lou Loeber (1890-1973) Geranium from La Lune en Rodage III

Medium: Silkscreen Print
Material: Paper
Dimensions: 30 x 30 cm
Editor: Edition Panderma, Basel
Year: 1928 / published 1977
Edition: Dit is een niet-genummerd exemplaar van 230 edities
Signature: Signed and dated/titled „Geranium“ in pencil

Provenance:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Private Collection, Basel

Condition / Restauration:
Goed, gefixeerd op grijs 32 x 32 cm karton.

Verdere Informatie:
Een zeldzame beperkte editie van de draagbare collectie hedendaagse kunst na de oorlog La Lune en Rodage III. Dit is een niet-genummerd exemplaar van 230 edities (65 hors commerce waren niet genummerd) en maakt deel uit van de derde serie van de La Lune en Rodage-boeken. La Lune en Rodage werd in drie delen uitgegeven in 1960, 1965 en 1977 en bevatte ongeveer 180 kunstwerken die een beeld geven van de artistieke avant-garde tussen de jaren vijftig en zeventig. De kunstwerken werden verzameld door Carl Laszlo en omvatten de grootste kunstenaars van die tijd die met belangrijke stukken bijdroegen, vaak een keerpunt in hun productie en carrière markeerden: bijvoorbeeld Enrico Castellani’s werk is zijn eerste gedocumenteerde grafische werk en Piero Manzoni's multiple Achrome is de enige die door de kunstenaar is geproduceerd.

Biografie
Louise Marie Loeber (Lou Loeber) was een Nederlandse kunstenares geboren in Amsterdam. Naast schilderen was ze glas-in-loodkunstenaar, illustrator en etser die grotendeels niet-figuratief, abstract-geometrisch en abstract-figuratief werkten. Loeber zat van 1915 tot 1918 op de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Ze verliet de academie voortijdig omdat ze vond dat deze te conservatief was. In 1919 ontmoette ze Toon Verhoef, een schilder die haar in Socialisme, De Stijl, Cubisme en modernisme introduceerde. Geïnspireerd door Albert Gleizes, Le Corbusier en Mondriaan, werd haar werk soberder en strakker. Kort daarna begon Loeber die verbinding tussen moderne kunst en socialisme verder te onderzoeken, waarna ze besloot haar werken te vermenigvuldigen en haar prijzen laag te houden. Ze trouwde in 1931 met de kunstenaar Dirk Koning, die, net als Loeber, pacifist, progressief schilder, veganist en socialist was. Ze gaf de voorkeur aan industriële en technologische onderwerpen die ze omzette in lijnen en vormen. Desondanks beschouwde Loeber volledig abstracte kunst als elitair en verwees ze in haar vroege werk altijd naar de werkelijkheid. Na de Tweede Wereldoorlog matigde Lou haar socialistische standpunten en begon ze voornamelijk niet-figuratief te werken.