Modest Cuixart (1925-2007) - Untitled





| € 1 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 127726 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Modest Cuixart (1925–2007), kunstenaar, Untitled lithografía met Retrato, gesigneerd, originele editie, 90 × 68 cm, Spanje, periode 1990–2000, verkocht met lijst door Galería.
Beschrijving van de verkoper
Cuixart studeerde aanvankelijk geneeskunde, maar geeft zijn studie al snel op om zich aan de schilderkunst te wijden en wordt lid van de Vrije Academie voor Schilderkunst van Barcelona. In 1948 neemt hij deel aan de oprichting van de groep Dau al Set, samen met Brossa, Ponç, Tàpies en Tharrats, onder anderen. Bezorgd over de plastische waarde van het teken, heeft zijn werk vanaf het begin een sterke verwantschap met het surrealisme, evenals een grote gevoeligheid voor de expressieve kracht van kleur. Rond 1955 dompelt hij zich onder in het materialistische informalisme, wat hem zal leiden tot het gebruik van het “grattage” in werken met een zekere oosterse tendens. In 1959 wint hij de eerste prijs van de Biennale van São Paulo en exposeert hij in de Documenta van Kassel, en het jaar daarna neemt hij deel aan een Spaanse avant-garde-expositie gehouden in de Tate Gallery van Londen en in het Guggenheim Museum van New York. Cuixart introduceert collage in zijn werk in 1962, wat hem geleidelijk richting pop-art zal brengen. Verrijkt door al deze ervaringen keert hij opnieuw terug naar de schilderkunst met vlakke kenmerken, en bereikt hij een zeer persoonlijk kritisch realisme, dat het expressionisme syntheseert met dramatisch getransformeerde figuratie, steeds met waardering voor chromatische kwaliteiten. In de jaren zeventig exposeert hij in talrijke nationale en internationale hoofdsteden, zoals Parijs, Madrid, São Paulo, Amsterdam, Tokio, Bazel, Barcelona en Milaan, onder anderen. In het volgende decennium maakt Cuixart zijn schilderkunst minder agressief en krijgt ze een meer lyrische toon. Daarnaast neemt hij deel aan een groepsexpositie in het Palais de l’UNESCO in Parijs, ontvangt hij het Kruis van San Jorge van de Generalitat van Catalonië en het Kruis van Isabel la Católica. In 1988 organiseert hij een overzichtstentoonstelling in Japan, in de steden Kobe en Tokio. Blijvend werken met uitgesproken kleuren en vormen, integreert hij in zijn werk een meer materiële figuratie. In 1998 wordt de stichting die naar hem vernoemd is opgericht in Palafrugell, en het volgende jaar krijgt hij de Gouden Medaille voor Verdienste in de Schone Kunsten van het Ministerie van Cultuur toegekend. Hij is vertegenwoordigd in het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, de Tate Gallery in Londen, het Nacional de Arte de Cataluña, de musea voor Hedendaagse Kunst van Madrid, Barcelona en Saint-Étienne (Frankrijk), het Patio Herreriano van Valladolid, het Museo de Grabado Español Contemporáneo in Marbella, het Museo de Arte de la Universidad de São Paulo, het Museo de Arte Abstracto de Cuenca en het Ampurdán, onder vele anderen.
Cuixart studeerde aanvankelijk geneeskunde, maar geeft zijn studie al snel op om zich aan de schilderkunst te wijden en wordt lid van de Vrije Academie voor Schilderkunst van Barcelona. In 1948 neemt hij deel aan de oprichting van de groep Dau al Set, samen met Brossa, Ponç, Tàpies en Tharrats, onder anderen. Bezorgd over de plastische waarde van het teken, heeft zijn werk vanaf het begin een sterke verwantschap met het surrealisme, evenals een grote gevoeligheid voor de expressieve kracht van kleur. Rond 1955 dompelt hij zich onder in het materialistische informalisme, wat hem zal leiden tot het gebruik van het “grattage” in werken met een zekere oosterse tendens. In 1959 wint hij de eerste prijs van de Biennale van São Paulo en exposeert hij in de Documenta van Kassel, en het jaar daarna neemt hij deel aan een Spaanse avant-garde-expositie gehouden in de Tate Gallery van Londen en in het Guggenheim Museum van New York. Cuixart introduceert collage in zijn werk in 1962, wat hem geleidelijk richting pop-art zal brengen. Verrijkt door al deze ervaringen keert hij opnieuw terug naar de schilderkunst met vlakke kenmerken, en bereikt hij een zeer persoonlijk kritisch realisme, dat het expressionisme syntheseert met dramatisch getransformeerde figuratie, steeds met waardering voor chromatische kwaliteiten. In de jaren zeventig exposeert hij in talrijke nationale en internationale hoofdsteden, zoals Parijs, Madrid, São Paulo, Amsterdam, Tokio, Bazel, Barcelona en Milaan, onder anderen. In het volgende decennium maakt Cuixart zijn schilderkunst minder agressief en krijgt ze een meer lyrische toon. Daarnaast neemt hij deel aan een groepsexpositie in het Palais de l’UNESCO in Parijs, ontvangt hij het Kruis van San Jorge van de Generalitat van Catalonië en het Kruis van Isabel la Católica. In 1988 organiseert hij een overzichtstentoonstelling in Japan, in de steden Kobe en Tokio. Blijvend werken met uitgesproken kleuren en vormen, integreert hij in zijn werk een meer materiële figuratie. In 1998 wordt de stichting die naar hem vernoemd is opgericht in Palafrugell, en het volgende jaar krijgt hij de Gouden Medaille voor Verdienste in de Schone Kunsten van het Ministerie van Cultuur toegekend. Hij is vertegenwoordigd in het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, de Tate Gallery in Londen, het Nacional de Arte de Cataluña, de musea voor Hedendaagse Kunst van Madrid, Barcelona en Saint-Étienne (Frankrijk), het Patio Herreriano van Valladolid, het Museo de Grabado Español Contemporáneo in Marbella, het Museo de Arte de la Universidad de São Paulo, het Museo de Arte Abstracto de Cuenca en het Ampurdán, onder vele anderen.

