Modest Cuixart (1925-2007) - Untitled

Cuixart studeerde aanvankelijk geneeskunde, maar stopte al snel met zijn studie om zich aan de schilderkunst te wijden en trad toe tot de Academia Libre de Pintura de Barcelona. In 1948 neemt hij deel aan de oprichting van de groep Dau al Set, samen met Brossa, Ponç, Tàpies en Tharrats, onder anderen. Bezorgd over de plastische waarde van het teken vertoont zijn werk vanaf het begin een sterke verwantschap met het surrealisme, evenals een grote gevoeligheid voor de expressieve kracht van kleur. Rond 1955 dompelde hij zich onder in het materiële informalisme, wat hem ertoe zal brengen het “grattage” te gebruiken in werken met een zekere oosterse inslag. In 1959 wint hij de eerste prijs van de Bienal van São Paulo en exposeert hij op de Documenta in Kassel, en het jaar daarop neemt hij deel aan een Spaanse avant-garde-tentoonstelling in de Tate Gallery in Londen en in het Museo Guggenheim in New York. Cuixart introduceerde in 1962 collage in zijn werk, wat hem geleidelijk richting de pop-art zal brengen. Verrijkd door al deze ervaringen keert hij terug naar het vlakke schilderen, en bereikt een zeer persoonlijke kritische realisme, dat het expressionisme synthetiseert met de dramatisch getransformeerde figuratie, terwijl hij altijd de chromatische kwaliteiten waardeert. In de zeventiger jaren exposeert hij in talloze nationale en internationale hoofdsteden, zoals Parijs, Madrid, São Paulo, Amsterdam, Tokio, Basel, Barcelona en Milaan, onder andere. In de daaropvolgende decennium bevrijdt Cuixart zijn schilderkunst van agressieve elementen om haar een meer lyrische toon te geven. Daarnaast neemt hij deel aan een groepstentoonstelling in het UNESCO-paleis in Parijs, ontvangt hij het Kruis van Sant Jordi van de Generalitat de Cataluña en het Kruis van Isabel la Católica. In 1988 voert hij een retrospectieve tentoonstelling in Japan uit, in de steden Kobe en Tokio. Blijft hij werken met exuberante kleuren en vormen, en brengt hij opnieuw een meer materiële figuratie in zijn werk. In 1998 wordt de stichting die zijn naam draagt opgericht in Palafrugell, en het jaar daarop wordt hem de Medalla de Oro al mérito en las Bellas Artes van het Ministerio de Cultura toegekend. Hij is vertegenwoordigd in het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, de Tate Gallery in Londen, het Nacional de Arte de Cataluña, de Arte Contemporáneo van Madrid, Barcelona en Saint-Etienne (Frankrijk), het Patio Herreriano de Valladolid, het Museo de Grabado Español Contemporáneo de Marbella, het Museo de Arte de la Universidad de São Paulo, het Museo de Arte Abstracto de Cuenca en het Ampurdán, onder velen anderen.