Meteoriet Aletai. IJzer meteoriet - 334 g

De grootste ijzeren meteoriet ter wereld (74 t) is in juli 2011 ontdekt in de prefectuur Altai, in de Oeigoerse regio Xinjiang. De lokale regering heeft hem meegenomen onder het mom van „bescherming”.

Achtien maanden later besluiten de ontdekkers van de meteoriet—Hailati Ayisa en Jiaerheng Habudehai, twee Kazakse gidsen—om de regering aan te klagen. Nadat hij werd ingediend, zou dit mogelijk de eerste zaak worden over eigendom van voorwerpen uit de ruimte, meldde de Southern Weekly. Ook de herders die het weidegebied beheren waar de meteoriet werd gevonden, claimden eigendom, wat de zaak nog complexer maakte.

Alle drie partijen verklaarden de eersten te zijn die de ijzeren meteoriet hebben ontdekt. Het zal niet makkelijk zijn voor de justitiële autoriteiten om een juiste uitspraak te doen, omdat het Chinese burgerlijk recht niet de theorie van „eerste bezitting” van eigendom volgt, waarin eigendom van iets gerechtvaardigd is door degene die het eerder opeist dan iemand anders.

Hailati komt uit het Qinghe-district van Altai, de plek waar de grootste ijzeren meteoriet van China, de „Zilveren Kameel”, werd gevonden. Hij was gepassioneerd door meteorieten en had vriendschap gesloten met de vleeshandelaar Jiaerheng terwijl hij zaken deed.

In april 2011 ontving Hailati een telefoontje van een andere meteorietfanaat. De man vertelde Hailati dat ze een meteoriet zochten op een alpenweide bij Altai en hoopte dat hij zich bij het onderzoek zou voegen.

Een team van negen meteorietliefhebbers begon vervolgens met het opsporen van het vermeende object uit de ruimte. Zhang Baolin, een meteorietexpert van het Planetarium Peking, en de meteorietverzamelaar Lei Kesi zaten onder hen. Het onderzoek mislukte echter. Voordat de negen mannen uit elkaar gingen, sloten ze een mondelinge overeenkomst met Hailati en Jiaerheng om het onderzoek voort te zetten.

"Zhang Baolin zei dat we waarschijnlijk een grote beloning zouden krijgen als we het vonden en de regering ervan op de hoogte brachten", vertelde Hailati. Levend een gewoon leven, beschouwden Hailati en Jiaerheng het onderzoek als een kans die het lot kon veranderen.

Op 17 juni 2011 bleek de dag te zijn waarop ze de meteoriet vonden. „Het was een geschenk van de Heer, ik dacht dat ons leven anders zou zijn,” zei Jiaerheng tegen de Southern Weekly.

Ze informeerden onmiddellijk de zeven resterende meteorietenfans, maar kregen geen reactie. Een paar dagen later hoorden ze van het Planetarium van Peking dat de man die ze geïnformeerd hadden de vondst bij de Chinese Academie van Wetenschappen als zijn „eerste ontdekker” had gemeld.

Experts van het Planetarium van Peking probeerden hen gerust te stellen en zeiden: „We weten dat jullie beiden hebben gevonden,” en kort daarna kregen ze een certificaat.

Op 16 juli 2011 werd de meteoriet officieel bevestigd als de vierde grootste ijzeren meteoriet ter wereld en bleek deel uit te maken van hetzelfde meteoroïde als de „Zilveren Kameel”.

Het lokale gouvernement verwijderde de ijzeren meteoriet echter zo snel mogelijk uit de weide, met het doel gewoon betere bescherming voor de meteoriet te waarborgen.

Het ontkende ook dat Hailati en Jiaerheng de eersten geweest waren die de ijzeren meteoriet hadden ontdekt, en beweerde dat de Partijksecretaris van Altai, Sun Jianguo, deze al in 2004 had opgemerkt. Maar er was geen bewijs voor deze bewering. Volgens Zhang Min, de advocaat van Hailati en Jiaerheng, had geen enkele regering een wettelijke basis om meteorieten te eisen, in beslag te nemen of te onderhouden.

Wat hun beloning betreft, stemde het lokale bestuur ermee in om Hailati en Jiaerheng elk 5.000 yuan (ongeveer 802 dollar) te geven vanwege „hun ontroerende gedrag”. Desalniettemin vonden beide mannen de beloning onvoldoende en verzette zij zich tegen het bod.

De meteorietverzamelaar Lei Kesi stelde dat „het Planetarium van Peking en ik Hailati en Jiaerheng betaald hadden voor hun hulp”. Hij dacht dat zij waren ingehuurd om te helpen bij het onderzoek, dus hadden zij er geen recht op eigendom te claimen. Hailati en Jiaerheng ontkenden deze specifieke relatie, maar gaven wel toe een kleine som van het Planetarium van Peking te hebben ontvangen tijdens hun laatste doorzoeking.

Toch stelden de herdersondernemers Juman en Kenjiebieke Remazan onverwacht nu dat zij de ijzeren meteoriet al in 1986 hadden ontdekt en daarom ook eigenaar wilden claimen.

Volgens het Chinese systeem voor bodem- en landtoewijzing kunnen herders slechts rechten en belangen krijgen van het weidegebied zelf, en aangezien meteorieten geen voortbrenging van het weidegebied zijn, zouden de broers Remazan de meteoriet dus niet mogen bezitten, aldus Meng Qinguo, professor rechten aan de Universiteit van Wuhan.

In werkelijkheid hadden sommige wetenschappers acht jaar geleden voorgesteld om de overheidseigendom van meteorieten te legaliseren, maar dit voorstel raakte op de een of andere manier vast. De meteoriet-fan Liu Xin vertelde aan kranten dat het vinden van een meteoriet veel tijd en geld kost,

"De ontdekkers zullen disgraceerd raken als hun moeilijk te vinden meteorieten eenvoudig door de regering worden meegenomen."

"Ik hoop dat de wetten individuen kunnen aanmoedigen om meer meteorieten te vinden en zo zowel het land als de ontdekkers te laten profiteren", aldus Liu Xin.