Joan Castejon (1945) - Mujeres - 2 works

Joan Castejón, geboren in Elche in 1945, verschijnt in de Valenciaanse schilderscene in de mid-60s, samenvalt met het zo genoemde realisme social in de kunst als reactie op de onderdrukking van vrijheden.

Vanaf de vroege olieverfschilderijen en tekeningen tot zijn huidige werk heeft Castejón een eigen iconografie (een taal om dingen mee te communiceren) en een zeer persoonlijke stijl ontwikkeld. In zijn werk, in hoofdzaak figuratief, zitten surrealistische, symbolische en expressionistische elementen.

Het werk van Joan Castejón is tentoongesteld geweest in Europese en Amerikaanse instellingen zoals het IVAM, Valencia. Université de la Sorbonne, Parijs. Casa de Goya in Bordeaux. Museo de la Solidaridad Salvador Allende, Chile. Centro Cultural Español, Montevideo, Uruguay. Schrijvers en kunstcritici hebben over zijn werk geschreven, zoals Fernando Castro Flórez en Mar Menéndez in de catalogus “Joan Castejón y El Quijote”, Carlos Barral, Mario Vargas Llosa en JJ Armas Marcelo in de catalogus voor de tentoonstelling “Castejón, Macondo” in 73, José Manuel Caballero Bonald in de catalogus “De lo real y lo imaginario” (2001), Juan Angel Blasco Carrascosa in het boek “Dibuixos” (1998), Vicent Andrés Estellés, in zijn gedicht “Pintor de cintures florides”, Aguilera Cerní in de catalogus “Nueva figuración alicantina” (1975). Romà de la Calle heeft verschillende uitgebreide studies over zijn werk uitgevoerd gedurende zijn gehele carrière, zoals “La realidad de lo imaginario” (1981). Recentelijk hebben ook Carlos Arenas, Manuel Vicent en Tomás Llorens onder anderen over zijn werk geschreven.