Tristan Mottier - Ancré






Meer dan 35 jaar ervaring; voormalig galerie-eigenaar en conservator Museum Folkwang.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 128965 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Beschrijving van het werk:
Op de voorkant ligt een dikke, bevroren lijn, door zout en de tijd getekend, op een versleten houten dek.
Elke vezel vertelt de inspanning, de spanning, de weerstand.
Het hout scheurt, gepatineerd, ruw, alsof gepolijst door jaren van stormen en stille momenten.
Tegenover haar ligt een oude vissersboot, stevig aangemeerd, lijkt bevroren tussen twee werelden.
Zijn romp draagt sporen van geoxideerd ijzer, schokken, opeenvolgende reparaties.
Een warme gloed ontsnapt uit de kajuit, fragiel contrast met het minerale koude van de besneeuwde bergen die de scène omringen.
De hemel is zwaar, bijna stil.
Het water is donker, kalm, ingetogen.
Niets beweegt, en toch is alles geladen met innerlijke spanning.
Deze afbeelding spreekt niet van vertrek, maar van keuze.
Die van blijven.
Om verankerd te zijn.
Kenmerken:
• Druk: slechts 30 exemplaren
• Afmetingen: 60 × 40 cm
• Nummer van het werk: 72 53 67
• Foto genummerd en met handtekening door de kunstenaar
• Kunstenaar: Tristan Mottier
• Zorgvuldige levering, werk beschermd met zorg
Woord van de kunstenaar:
Ik ben altijd gefascineerd door deze boten.
Door de ruwe touwen, de lijnen, het gepatineerde, geroeste ijzer.
Ik hou van het door de tijd getekende hout, de materialen die hebben geleefd.
Er hangt in deze plaatsen een heel bijzondere geur.
Een mengsel van vochtigheid, warm hout, metaal, een beetje zoals de geur van een oude auto, zetels, plastic, iets bekends en geruststellends.
Het zijn ruwe, soms vijandige plekken.
Maar er is altijd menselijk aanwezig.
Handen die hebben gewerkt, gerepareerd, gewacht.
Deze boten zijn niet mooi in de moderne zin.
Ze zijn echt.
En dat is precies wat ik zoek.
Tristan Mottier
Beschrijving van het werk:
Op de voorkant ligt een dikke, bevroren lijn, door zout en de tijd getekend, op een versleten houten dek.
Elke vezel vertelt de inspanning, de spanning, de weerstand.
Het hout scheurt, gepatineerd, ruw, alsof gepolijst door jaren van stormen en stille momenten.
Tegenover haar ligt een oude vissersboot, stevig aangemeerd, lijkt bevroren tussen twee werelden.
Zijn romp draagt sporen van geoxideerd ijzer, schokken, opeenvolgende reparaties.
Een warme gloed ontsnapt uit de kajuit, fragiel contrast met het minerale koude van de besneeuwde bergen die de scène omringen.
De hemel is zwaar, bijna stil.
Het water is donker, kalm, ingetogen.
Niets beweegt, en toch is alles geladen met innerlijke spanning.
Deze afbeelding spreekt niet van vertrek, maar van keuze.
Die van blijven.
Om verankerd te zijn.
Kenmerken:
• Druk: slechts 30 exemplaren
• Afmetingen: 60 × 40 cm
• Nummer van het werk: 72 53 67
• Foto genummerd en met handtekening door de kunstenaar
• Kunstenaar: Tristan Mottier
• Zorgvuldige levering, werk beschermd met zorg
Woord van de kunstenaar:
Ik ben altijd gefascineerd door deze boten.
Door de ruwe touwen, de lijnen, het gepatineerde, geroeste ijzer.
Ik hou van het door de tijd getekende hout, de materialen die hebben geleefd.
Er hangt in deze plaatsen een heel bijzondere geur.
Een mengsel van vochtigheid, warm hout, metaal, een beetje zoals de geur van een oude auto, zetels, plastic, iets bekends en geruststellends.
Het zijn ruwe, soms vijandige plekken.
Maar er is altijd menselijk aanwezig.
Handen die hebben gewerkt, gerepareerd, gewacht.
Deze boten zijn niet mooi in de moderne zin.
Ze zijn echt.
En dat is precies wat ik zoek.
Tristan Mottier
