Agathe Toman - Cloud #3 - 3/15

Deze werken maken deel uit van de "GEMEENSCHAPPELIJKE VERZAMELING" van de kunstenaar. Glanspapier fine art.
Kunstfotografie met korrel. Gemaakt in Hossegor, Frankrijk. Zomer 2021.
De foto wordt naar u toe gestuurd in een opgerold formaat, niet ingelijst, en er zal een echtheidscertificaat bijgevoegd zijn, voltooid en ondertekend door de kunstenaar. Oeuvre genummerd, met de hand gesigneerd, zowel voor- als achterzijde.
Agathe Toman is sinds 2021 genoteerd bij Sotheby’s.

Biografie van de kunstenaar:
Geboren in 1989, van Franse, Oostenrijkse en Tsjechische afkomst, is Agathe Toman een Franse multidisciplinaire kunstenaar wiens talent zich uitstrekt van schilderkunst tot poëzie, en via beeldhouwkunst, tekening en fotografie. Na studies aan de prestigieuze school van de Chambre Syndicale de la Couture Parisienne en jaren als stylist bij Franse haute couture huizen in Parijs, voelde Agathe negen jaar geleden de behoefte om zich volledig op haar artistieke schepping te richten.
Vandaag de dag gevestigd in de Landes-regio al veertien jaar, profileert Agathe zich als een opkomende figuur in de hedendaagse kunstscene, zowel nationaal als internationaal gewaardeerd.

Genoteerd bij Sotheby’s sinds 2021 zijn haar werken drie keer geveild, wat wijst op haar snelle opkomst en acceptatie in prestigieuze kunstkringen. Haar opmerkelijke bijdragen aan diverse salons, met name Art Paris, hebben haar enorm succes opgeleverd en haar aanwezigheid in vele privécollecties wereldwijd bevestigd.

Het palet van Agathe bevordert diepe tonen van zwart en blauw, een discreete chromatiek in beweging. Haar schilderijen gebruiken zuivere pigments, inkt, olieverf en acryl met een verbluffende intensiteit, die de neiging heeft om verbindingen met verborgen dingen te herstellen, de kijker buiten het zicht trekkend. Het doek bezit een macht, dat echoert op haar eigen ervaringen.

Haar tekeningen, gemaakt met een Bic-pen, dragen een verontrustende aantrekkingskracht uit.
Agathe’s fotografie roept door haar kaléidoscopische abstracties verwarring op; ze overspoelt ons met stille sensaties, herinneringen aan een perfecte gewichtloosheid die ons aan het begin lag.
Honderden gedichten vormen haar universum met een lyrische tonaliteit die haar oeuvre kenmerken. Een eerste bundel getiteld “You will have to learn to smile again”, verschijnt in de winter van 2024.

Naast haar artistieke praktijk is Agathe ook diep betrokken bij de studie van psychoanalyse, in transactionele analyse, die ze al vier jaar in Parijs volgt. Deze verkenning verrijkt haar conceptuele proces, waardoor ze psychologische dimensies zeer diep in haar kunst kan integreren, die zich verankeren in lagen van nieuw bewustzijn.

Agathe ontlaadt haar kunst niet van haar maatschappelijke betrokkenheid. Ze richt haar oeuvre op cruciale thema’s zoals mentale gezondheid, het milieu en onderwijs. Deze denkkaders zijn niet alleen aanwezig in haar kunst; ze vormen een integraal onderdeel van haar artistieke identiteit en persoonlijkheid.

Haar werk is erkend en gevierd in diverse vooraanstaande publicaties, waaronder Forbes, L’Oeil en Elle, wat haar opmerkelijke impact op het veld van hedendaagse kunst onderstreept.

Agathe Toman blijft fascinerend en inspirerend voor een wereldwijd publiek, en biedt via haar werken een venster op de complexiteit van de menselijke ervaring zoals zij die ziet en in kunst omzet. Ervaringen die zij deelt met grote vrijgevigheid.

"MIJN VISIE:
Mijn werk verkent de diepe verbindingen tussen psyche en lichaam, en weeft dialogen tussen geest en materie. Ik vraag naar hun werking in hun omgeving, de verbindingen die zij aangaan, en de trillingen, zowel waarneembaar als onuitspreekbaar, die daaruit voortvloeien.
Ik verken thema’s als identiteit, herinnering, menselijke natuur en de relatie tussen individu en omgeving. Mijn werken zijn doordrenkt met emotionele diepgang en een zekere spanning, die de toeschouwer uitnodigen tot introspectie en een pad openen naar het onderbewuste.

Ik plaats deze wil in de materialiteit van mijn werken zelf: resoluut abstract, in monochromen, nuances, waar duisternis samenleeft met helderheid, blauw knispert bij contact met zwart, of schijnt op zichzelf. We bevinden ons in afwezigheid/aanwezigheid van licht.
Onze schilderijen, installaties, tekeningen en foto’s zijn elk een absolute creatie, vrij van imitatie, die pure emotie oproept en het ontwaken van het Onzichtbare teweegbrengt; zo worden mijn werken spiegels van deze innerlijke aspecten die niet onthuld zijn.

Een nauwkeurige samenwerking tussen mijn handen en pigmenten, zachte houtskool, balpen en verven, door afzetting van materie op papier of doek. Mijn uitvoeringstechnieken herhalen zich nooit, een oncontroleerbaar resultaat. Een verhoogde singulariteit.
Op deze manier werk ik aan het vastleggen van beweging van materie, de dichtheid van licht, en geef er mijn eigen ego aan mee, voor de ontwaakking van een Zelf.

Er blijft altijd iets wat men niet vermoedde. Iets onverwachts. Deze onuitsprekelijke, intensief samengeperste en subtiel aangewakkerde toestand die ons onder de huid grijpt en ons overspoelt. Water, zwaartekracht, schorsen, deze alomtegenwoordigheden transformeren de waarnemer door hun kracht. De opkomst van een beslist unieke afdruk, een lyyrische abstractie, mijn werken zijn zelfportretten, portretten van delen van mij.
Ik noem mijn creaties “materialisaties van psychische toestanden”, landschappen van de mens, draden van mijn ziel, die anderen uitnodigen erin op te gaan.
Hun waarde ligt niet in esthetiek, maar in de trillingen die mijn werken bij de kijker oproepen. Het zijn twee gevoeligheden die elkaar ontmoeten en niet langer twee aparte identiteiten. Het is een levende proces. Het werk overstijgt het onmiddellijke. Ik beschouw ze als actieve wezens, die verbindingen smeden tussen ons, in ons.

De toeschouwer wordt op zijn beurt schepper, en geeft leven aan het werk in een alchemie van psychische resonanties.

Ik ga een pad op naar een nieuw visioen van zijn Zijn, voor zichzelf, voor de wereld en voor anderen.

Als de kijker zich nu laat uitnodigen, zijn het psychische resonanties die overeenstemmen en in een gezamenlijke symfonie afstemmen; een dialoog begint zich te ontvouwen, een ritme begint te voelen. Een anamorfose van zijn ziel tekent zich af, ongrijpbaar reflectie. Het is een poëtische ervaring.
Een intense en krachtige aanwezigheid. Een veeleisende ervaring.

Ik wil dat mijn werken de menselijke geesten scherper maken, zielen scherper zetten en dat emoties er hun weerklank vinden, dat woorden erin resoneren.
Wat belangrijk is, is wat het werk in ons mobiliseert, en het resultaat van deze ontmoeting.

"De psychische pijn is verbonden met alles wat ontsnapt aan het proces van subjectieve symbolisatie. We lijden aan wat psychisch geblokkeerd is, of wacht op psychische inschrijving. De mens lijdt niet alleen door gebeurtenissen, of door bepaalde gedachten, maar omdat sommige processen in hem geen spiegel, geen echo, geen luisterend oor en geen vat hebben gevonden en daarmee ronddolen." René Roussillon - Manual of psychology and psychopathology of general clinical, pagina 146.