Thilo Maatsch (1900-1983) - Abstrakte Komposition

KOMPOSITIONELE MALEREI
(Kurt Leonard over Thilo Maatsch 1976)

In de veiling bevindt zich een abstrakte compositie van de betekenisvolle Duitse kunstenaar Thilo Maatsch uit 1923. De oplage dateert waarschijnlijk uit de jaren 60, een oplagenummer-exemplaar bestaat niet. Afmetingen: 20 x 22,5 cm, motiefafmeting 15 x 9 cm. De staat is zeer goed. Het vel is onberispelijk. De houtsnede op dun Japans papier is onder het motief rechts gesigneerd.

In een parallelle veiling bevinden zich nog twee MAATSCH-drukwerken en de Duitse constructivisten KESTING en BUCHHOLZ.

VITA THILO MAATSCH (Bron o.a. Wikipedia)

Thilo Friedrich Maatsch (* 13. augustus 1900 in Braunschweig; † 20. maart 1983 in Königslutter) was een Duitse grafisch kunstenaar, schilder en beeldhouwer. Hij was een kunstenaar van abstracte en concrete kunst, evenals van het konstruktivisme.

In 1918 richtte Maatsch met Rudolf Jahns en Johannes Molzahn de „Gesellschaft der Freunde junger Kunst“ in Braunschweig op. Tot de leden behoorden onder andere Lyonel Feininger en Paul Klee. Daarnaast ontwierp Wassily Kandinsky, die Maatsch ondersteunde en die Maatsch zoals zijn vader vereerde, het signet van de groep. Nog in hetzelfde jaar bevriendde Maatsch zich met de kunstverzamelaar Otto Ralfs. 1919 en 1921 bezocht hij Heinrich Vogeler in Worpswede.

In 1924 vond de eerste aankoop van een werk van Thilo Maatsch plaats door de Braunschweiger verzamelaar Otto Ralfs. Hiervoor kwam hij met Nina en Wassily Kandinsky in Maatschs eenkamer-appartement samen om een olieverfschilderij uit te kiezen. Voor Maatsch was het een grote eer zijn werk naast stukken van Mondriaan, Kandinsky, Klee en andere toen al belangrijke kunstenaars in een verzameling te mogen opnemen. In 1925 initieerde Ralfs een tentoonstelling van de „Gesellschaft der Freunde junger Kunst“.

Aan het Bauhaus in Weimar en later Dessau maakte hij kennis met Paul Klee, Lyonel Feininger, László Moholy-Nagy, William Wauer en Lothar Schreyer. Kandinsky, Klee en Moholy-Nagy stonden hem toe in hun ateliers te verblijven en bij hen te studeren. Met Kurt Schwitters was hij niet alleen bevriend, maar deelde ook een vergelijkbare vormen-taal, waardoor Maatsch soms tot de kring van Schwitters gerekend wordt.

Nog in hetzelfde jaar sloot Maatsch zich aan bij de Novembergruppe en werd daar lid. Vervolgens volgden jaarlijks deelnames tot 1932 aan de „Große Berliner Kunstausstellung“. In 1927 organiseerde Herwarth Walden bij hem in zijn galerie Der Sturm een solotentoonstelling, zoals Maatsch zelf in retrospect 1970 nog steeds trots meldde, „minstens 50 grafieken en etwa 10 Aquarellen en enkele schilderijen“.

Onder het Nationalsozialisme kwam, net als bij vele andere avant-garde-kunstenaars, de neerlaag. In 1933 werden voor het eerst kunstwerken van Maatsch in beslag genomen. In 1934 werd hij uit de Reichskammer van de beeldende kunsten uitgesloten, Maatsch werd gelist als „entartet“.

20 jaar na het eind van de oorlog volgde circa 1966 zijn herontdekking, en vanaf dat moment volgde een gebonden opeenvolging van tentoonstellingen na tentoonstellingen. Werken van Maatsch werden aangekocht door bekendere privéverzamelingen, met name Carl Lazlo, die hem onder andere door uitgaven van meerdere map-edities, een boekpublicatie actief ondersteunde, evenals Alfred en Elisabeth Hoh. Hoogachtend verliet Thilo Maatsch 1983 zijn leven in Königslutter.