Lídia Vives - Too young for any shit

Druk en authenticiteit
Fine Art-druk op Hahnemühle Baryta-papier met een extra glanzende afwerking.
Wordt ondertekend en genummerd geleverd, met certificaat van echtheid.

Verzending
Het werk wordt per doosstempel of harde omslag verzonden, afhankelijk van bestemming.
In het pakket zitten katoenhandschoenen en een ondertekende ansichtkaart.

NAAR HET WERK — Too young for any shit

Deze foto is gemaakt ter gelegenheid van mijn verjaardag en maakt deel uit van een doelbewuste tegenstelling. De in de taart geschreven zin, Too young for any shit, draait de gebruikelijke uitdrukking Too old for that shit om laant de onzichtbare normen te onderzoeken die beginnen op te leggen — vooral aan vrouwen — wanneer men de drempel van de dertig overschrijdt.

Vanaf een bepaalde leeftijd lijkt een ongeschreven script te activeren: hoe we ons zouden moeten zien, gedragen, verlangen, en welke dingen we discreet zouden moeten achterlaten. De jeugdige esthetiek, het speelse, het gevoelige, het zachte of het fantastische wordt gemakkelijk getagd als ongepast, triviaal of belachelijk. Integendeel: volwassenheid wordt van ons verwacht serieus, ingetogen, beheerst.

Too young for any shit verzet zich tegen die vertelling. De huishoudelijke scène — taart, pastelkleuren en een zoete uitstraling — is zorgvuldig opgebouwd om een subtiele spanning te verhullen: de gevallen taart, het mes, de stilte van de kat en de blik van de protagonist suggereren een moment van pauze meer dan een viering. Onder de oppervlakkige charme schuilt een stille weerstand: de beslissing om niet in te passen in een voorgeschreven idee van “correct volwassen worden”.

In de kern gaat het werk over het herwinnen van de regie over verlangen en identiteit. Voor mij betekent opgroeien niet dat ik bepaalde kleuren, films, esthetieken of kledingvormen hoef op te geven. Integendeel: de ware magie van volwassenheid is de vrijheid om eindelijk mezelf te geven wat me eerder werd ontzegd. Kiezen voor vreugde, nostalgie of tederheid niet uit onvolwassenheid, maar uit overtuiging.

Deze afbeelding gaat niet over weigeren om ouder te worden; het gaat over weigeren te ouder te worden zoals men van je verwachting. Het stelt voor dat volwassenheid geen bestemming is, maar een persoonlijke constructie waar speelsheid, tegenspraak en genot kunnen samenleven met de tijd die verstrijkt.