Signed; Sophie Calle - Because - 2024





| € 1 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 129461 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Because is een eerste editie fotoboek van Sophie Calle, door de uitgever Xavier Barral in 2024 uitgebracht, met 84 pagina's in het Engels en gesigneerd door de kunstenaar.
Beschrijving van de verkoper
Omdat het een reis biedt door alle beelden die verborgen zitten in de Japanse binding van Sophie Calle's nieuwste boek.
Het moment van fotograferen verzamelt een veelheid aan gedachten die verweven raken met de perceptie van ruimte en resulteren in een foto.
Hoewel ze bijna gelijktijdig zijn, gaan deze gedachten aan het beeld vooraf.
Op een blad lezen we ‘Parce que j’ai lu: “passé”’ (omdat ik heb gelezen: ‘verleden’). Wanneer we de foto eruit halen, vinden we een bord waarop staat ‘Cette porte doit être fermée à l’aide du passe’ (deze deur moet gesloten blijven om de doorgang mogelijk te maken).
Sommige fotografieën gaan over taal, de spellen en de poëzie die de ambiguïteit oproepen; andere zijn geboren uit de plechtigheid van het moment, momenten die mensen op de rand van de dood verbinden, en wolken die, in de ogen van de fotograaf, op geen enkele manier wolken lijken. Een uitleg gaat vooraf aan elk van deze beelden.
Dit verlangen naar uitleg strekt zich uit tot de raison d’être van het boek, uitgewerkt op de eerste bladzijde: tijdens een conferentie in 1985 beschreef Denis Roche uitvoerig de oorsprong van zijn foto's zonder ze te tonen, om ze slechts even te laten zien. Dit deed een tot dan tamelijk verveelde publiek uit zijn stoel opstaan in een ovatie.
In tegenstelling tot andere fotografen die ervan overtuigd zijn dat hun werk zichzelf moet uitleggen, is Sophie Calle's positie om de foto's in het boek te verbergen een verklarende intentie. Teksten zullen duidelijk de manier waarop we elke afbeelding lezen beïnvloeden maar, is dat verkeerd?
In Calle's geval verweven haar werk tekst en beeld zo naadloos dat het onmogelijk is om de een boven de ander te plaatsen; misschien zou men kunnen zeggen dat het belangrijkste het verhaal is en dat zij beide elementen gebruikt om het te vertellen.
In haar techniek, persoonlijk en niet-overdrachtsbaar, ligt een belangrijke boodschap om te onthouden: taal is geen vijand van fotografie, het is de basis van ons cognitieve vermogen en valt daarom aan het begin van alle foto's die vanaf het ontstaan van deze techniek tot op heden zijn gemaakt.
Omdat het een reis biedt door alle beelden die verborgen zitten in de Japanse binding van Sophie Calle's nieuwste boek.
Het moment van fotograferen verzamelt een veelheid aan gedachten die verweven raken met de perceptie van ruimte en resulteren in een foto.
Hoewel ze bijna gelijktijdig zijn, gaan deze gedachten aan het beeld vooraf.
Op een blad lezen we ‘Parce que j’ai lu: “passé”’ (omdat ik heb gelezen: ‘verleden’). Wanneer we de foto eruit halen, vinden we een bord waarop staat ‘Cette porte doit être fermée à l’aide du passe’ (deze deur moet gesloten blijven om de doorgang mogelijk te maken).
Sommige fotografieën gaan over taal, de spellen en de poëzie die de ambiguïteit oproepen; andere zijn geboren uit de plechtigheid van het moment, momenten die mensen op de rand van de dood verbinden, en wolken die, in de ogen van de fotograaf, op geen enkele manier wolken lijken. Een uitleg gaat vooraf aan elk van deze beelden.
Dit verlangen naar uitleg strekt zich uit tot de raison d’être van het boek, uitgewerkt op de eerste bladzijde: tijdens een conferentie in 1985 beschreef Denis Roche uitvoerig de oorsprong van zijn foto's zonder ze te tonen, om ze slechts even te laten zien. Dit deed een tot dan tamelijk verveelde publiek uit zijn stoel opstaan in een ovatie.
In tegenstelling tot andere fotografen die ervan overtuigd zijn dat hun werk zichzelf moet uitleggen, is Sophie Calle's positie om de foto's in het boek te verbergen een verklarende intentie. Teksten zullen duidelijk de manier waarop we elke afbeelding lezen beïnvloeden maar, is dat verkeerd?
In Calle's geval verweven haar werk tekst en beeld zo naadloos dat het onmogelijk is om de een boven de ander te plaatsen; misschien zou men kunnen zeggen dat het belangrijkste het verhaal is en dat zij beide elementen gebruikt om het te vertellen.
In haar techniek, persoonlijk en niet-overdrachtsbaar, ligt een belangrijke boodschap om te onthouden: taal is geen vijand van fotografie, het is de basis van ons cognitieve vermogen en valt daarom aan het begin van alle foto's die vanaf het ontstaan van deze techniek tot op heden zijn gemaakt.

