Agathe Toman - CLOUD #2 12/15

Deze creatie maakt deel uit van de "COLLECTION PARTAGÉE" van de kunstenaar.
Fotografie afgedrukt op fijn kunstglanzend papier met korrel. Foto genomen in Hossegor, Frankrijk. De zomer van 2021.
De foto wordt naar u opgerold verzonden; deze is niet ingelijst, en er wordt een echtheidscertificaat bijgevoegd, ingevuld en ondertekend door de kunstenaar. Werk genummerd, met de hand gesigneerd, voor- en achterzijde. Digigraphie-fine-art-pigmentdruk van zeer hoge kwaliteit.
Agathe Toman is sinds 2021 gerangschikt bij Sotheby’s.

Biografie van de kunstenaar :
Geboren in 1989, met Franse, Oostenrijkse en Tsjechische roots, is Agathe Toman een Franse multidisciplinaire artieste wiens talent zich uitstrekt van schilderkunst tot poëzie, via beeldhouwkunst, tekenen en fotografie. Na studies aan de prestigieuze school van de Chambre Syndicale de la Couture Parisienne en jaren als stylist bij Franse huizen voor haute couture in Parijs, zo’n 9 jaar geleden, voelde Agathe de behoefte zich volledig op haar artistieke creatie te richten.
Gelokaliseerd vandaag in les Landes, al veertien jaar, profileert Agathe zich als een rijzende figuur in het hedendaagse kunstlandschap, gewaardeerd zowel nationaal als internationaal.

Als sinds 2021 bij Sotheby’s ingeschaald, zijn haar werken driemaal geveild, wat haar snelle opkomst en acceptatie in prestigieuze kunstkringen bevestigt. Haar opmerkelijke bijdragen aan diverse salons, met name Art Paris, hebben haar immens succes opgeleverd en haar aanwezigheid in talrijke privécollecties wereldwijd verstevigd.

Het palet van Agathe legt de nadruk op diepe tinten zwart en blauw, een discrete beweging van chromatiek. Haar schilderijen maken gebruik van zuivere pigmenten, inkten, olieverf en acrylaten van een verbluffende intensiteit, die de verbinding met verborgen dingen herstellen en de toeschouwer buiten het zicht brengen. Het doek oefent een kracht uit en echoert haar eigen ervaringen.
Haar tekeningen, gemaakt met een Bic-pen, dragen een ontwrichtende aantrekkingskracht in zich.
Agathe’s fotografie verwart met kaleydoscopische abstracties; ze overspoelt ons met stille sensaties, herinnering aan een volkomen gewichtloze toestand die aan ons begin lag.
Haar honderden gedichten vormen haar universum met een lyrische eigenschap die haar oeuvre karakteriseert. Een eerste verzamelwerk getiteld “You will have to learn to smile again” verschijnt in het winterseizoen van 2024.

Naast haar artistieke praktijk is Agathe ook diep betrokken bij de studie van psychoanalyse binnen transactionele analyse, die ze sinds vier jaar in Parijs volgt. Deze verkenning verrijkt haar conceptuele proces en stelt haar in staat psychologische dimensies diep in haar kunst te integreren, die zich hullen in nieuwe lagen.

Agathe maakt haar kunst niet los van haar maatschappelijke engagement. Ze richt haar oeuvre op cruciale thema’s zoals mentale gezondheid, het milieu en onderwijs. Deze aandachtsgebieden komen niet alleen terug in haar kunst; ze vormen een integraal onderdeel van haar artistieke identiteit en persoonlijkheid.

Haar werk is erkend en gevierd in diverse vooraanstaande publicaties, waaronder Forbes, L’Oeil en Elle, wat haar significante impact in het veld van hedendaagse kunst markeert.

Agathe Toman blijft wereldwijd fascineren en inspireren, en biedt via haar werken een venster op de complexiteit van de menselijke ervaring zoals zij die ziet en omzet in kunst. Dergelijke ervaringen deelt ze met grote vrijgevigheid.

"MIJN VISION:
Mijn werk onderzoekt de diepe verbindingen tussen psyche en lichaam, en weeft dialogen tussen geest en materie. Ik bekijk hoe zij functioneren in hun omgeving, de verbindingen die zij aangaan, en de trillingen, zowel waarneembaar als onzichtbaar, die daaruit voortvloeien.
Ik verken thema’s als identiteit, geheugen, menselijke aard en de relatie tussen individu en omgeving. Mijn werk is doordrenkt met emotionele diepte en een zekere spanning, die de toeschouwer uitnodigt tot introspectie en een pad opent naar het onbewuste.

Ik verankeren deze wil in de materialiteit van mijn werken: resoluut abstract, in monochromen, genuanceerd, waar duisternis en helderheid naast elkaar bestaan, waar het blauw knippert bij contact met het zwarte, of alleen oplicht. We bevinden ons in afwezigheid/aanwezigheid van licht.
Mijn schilderijen, installaties, tekeningen en fotografie zijn elk een absolutie schepping, vrij van imitatie, die pure emotie oproepen en het ontwaken van het Onzichtbare veroorzaken; mijn werken worden zo spiegels van deze innerlijke, nog niet onthulde aspecten.

Een nauwgezette, innige samenspanning tussen mijn handen en de pigmenten, houtskool, balpennen en verven, door afzetting van materie op papier of doek. Mijn uitvoerings-technieken herhalen zichzelf nooit; een oncontroleerbaar resultaat. Een verhoogde singulariteit.
Zo werk ik eraan om beweging van materie vast te leggen, de dichtheid van licht erin te brengen en er iets van mij in te stoppen, voor de ontwaking van een Zelf.

Er is altijd iets dat men niet vermoedde. Iets onverwachts. Die onaangaeroorde intensiteit, subtiel aangewakkerd, die ons bevangt en overspoelt. Water, zwaartekracht, schorsen, deze alomtegenwoordigheden, transformeren de kijker door hun kracht. De verschijning van een definitief unieke afdruk, een lyrische abstractie, mijn werken zijn zelfportretten, portretten van delen van mij.
Ik zeg dat mijn creaties “materialisaties van psychische toestanden” zijn, menselijke landschappen, draden van mijn ziel, die anderen uitnodigen erin te versmelten.
Hun waarde is niet esthetisch, ze ligt in de vibraties die mijn werken bij de kijker oproepen. Het zijn twee gevoeligheden die elkaar ontmoeten en niet langer twee gescheiden individualiteiten. Het is een levende proces. Het werk overstijgt het onmiddellijk. Ik beschouw ze als actieve wezens die nieuwe verbindingen tussen Ons, in ons, creëren.

De toeschouwer wordt op zijn beurt maker, die het werk tot leven brengt in een alchemie van psychische resonanties.

Ik ga op weg naar een nieuw visie op Zijn, op zichzelf, op de wereld, en op anderen.

Als de toeschouwer zich nu laat uitnodigen, zijn het psychische resonanties die samenvallen en éénzelfde symfonie vormen; een dialoog begint te ontstaan, een ritme voelt men. Een anamorfose van zijn ziel tekent zich af, ongrijpbare reflectie. Het is een poëtische ervaring.
Een intense en krachtige aanwezigheid. Een veeleisende ervaring.

Ik wil dat mijn werken de menselijke geesten scherper maken, de zielen scherpen en dat emoties er hun weerklank vinden, dat woorden erin resoneren.
Wat belangrijk is, is wat het werk in ons losmaakt en het resultaat van deze ontmoeting.

"De psychische lijden is verbonden met alles wat ontgaat aan het proces van subjectieve symbolisatie. We lijden aan wat psychisch vastzit, of wacht op psychische inschrijving. De mens lijdt niet alleen door gebeurtenissen, of door bepaalde gedachten, maar ook omdat sommige processen in hem geen spiegel, echo, luisterend oor of ontvang(st)plaats hebben gevonden en aldus ronddwalen." René Roussillon - Manual de psychologie et de psychopathologie de clinique générale, bladzijde 146.