Miquel Barceló (after) - Constelació Nº4 - Offset Lithography - Licensed print

Offset lithografie na Miquel Barceló (*)
Reproductie van het werk “Constelació Nº4” (**), gemengde techniek van pigmenten en latex op doek gemaakt door Barceló in 1989
Uitgegeven op fijngrof hoogwaardig Art Fine papier (200 g)
Gepubliceerd door Mueso d’Art Espanyol Contemporani de Palma de Mallorca.
Toegestemde afdruk met copyright en legitiem serienummer.
Groot Formaat.

- Bladafmetingen: 68 x 68 cm
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in een professioneel kunstarchief, waardoor het in perfecte staat verkeert).

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in versterkt kartonnen verpakking. De verzending zal aangetekend zijn met traceernummer.

De verzending omvat bovendien transportverzekering ter waarde van het uiteindelijke werk met volledige terugbetaling bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) De vroegtijdige interesse van Miquel Barceló voor kunst komt voort uit zijn moeder, schilderes in de traditie van Mallorca’s landschap; zijn eerste ontzag ontstond toen hij in 1974 naar Parijs reisde en de schilderkunst van Paul Klee, Jean Dubuffet en het werk van brutkunst ontdekte, wat een blijvende impact op hem zou hebben.
Diezelfde jaar begon hij teken- en modelleer lessen te volgen aan de Escuela de Artes Decorativas van Palma de Mallorca, en al snel trad hij toe tot de Escuela de Bellas Artes Sant Jordi in Barcelona, hoewel hij in de eerste maanden nauwelijks aanwezig was; zijn zelfgeleide opleiding speelde echter een cruciale rol: hij las gretig allerlei werken en onderzocht langzaamaan de schilderijen van Lucio Fontana, Mark Rothko, Jackson Pollock en Willem de Kooning, onder andere gerenommeerde kunstenaars.
In 1976 nam hij deel aan happenings en protestacties van de groep Taller Llunàtic, en met hen presenteerde hij zijn eerste expositie in Barcelona, in galerie Mec-Mec, in 1977; het jaar daarop exposeerde hij in Mallorca doeken bedekt met verf waaraan organische elementen werden toegevoegd. Later experimenteerde hij met dikke lagen verf op doeken die hij blootstelde aan de buitenlucht, om zo fysische en chemische spontane reacties op te roepen, zoals oxidatie of de vergruizing, waardoor de binnenkant van het schilderij tevoorschijn kwam. Hij zou nooit stoppen met experimenteren met organische materialen en met vormen afkomstig uit de natuur.
Zijn deelname aan de São Paulo Biënale (1981) en aan de Documenta Kassel VII (1982) lanceerden hem op de internationale kunstscene in zijn jeugd. De belangrijkste musea en galeries ter wereld begonnen hem te vragen en zijn schilderijen bereikten een buitengewoon hoge waardering, ongekend voor een kunstenaar van zijn leeftijd. Evenzo kwamen belangrijke onderscheidingen snel: in 1986 won hij de Nationale Prijs voor Plastische Kunsten, en in 2003 kreeg hij de Prinses van Asturias Prijs voor de Kunsten.
Barceló heeft lange periodes doorgebracht in Mali, een Afrikaans land wiens licht, net als dat van de Middellandse Zee, diepe sporen heeft nagelaten in zijn schilderkunst. In 1992 trouwde hij in het geheim in Artà met Cecile, een Nederlandse literatuurspecialiste. Even later, in augustus van dat jaar, werd hij voor het eerst vader toen zijn vrouw in Mallorca een dochter baarde die Marcela María Celia werd genoemd. Het paar woont in zijn huis-studio in Sa Devesa de Ferrutx (Mallorca). In 2002 maakte hij een memorabele illustratie van De Goddelijke Komedie van Dante, en in 2007 opende hij een bijzondere keramische retablo in de kapel van het Heiligste in de kathedraal van Palma de Mallorca, dat het wonder van de broden en vissen verbeeldt.
In november 2008 werd het publiek voorgesteld aan de decoratie van de koepel van Sala XX in het Palais des Nations van Genève, genoemd als de “Sala van de Mensenrechten en de Alliantie der Beschavingen”. Dit werk, dat 1600 vierkante meter bestrijkt en een kostenplaatje van 20 miljoen euro heeft, kan slechts fragmentarisch door de toeschouwer worden bewonderd vanwege zijn enorme oppervlak; daarin gaf de kunstenaar vorm aan duizenden zeestalakken die in hun geheel een grote universele zee oproepen.
De barokke schilderkunst, brutkunst, de Amerikaanse abstracte expressie, de Italiaanse arte POvera, de werken van Joan Miró en Antoni Tàpies behoren tot de invloeden die Barceló hebben omgezet in een formidabele persoonlijke synthese van neo-expressionele aard en buitensporige verbeeldingskracht, met een dichte materiële aanwezigheid en immense plastische rijkdom.

(**) Het enorme internationale succes van Miquel Barceló is voor een groot deel te danken aan de plastische kracht van zijn schilderijen, aan de originaliteit van zijn kenmerkende thema’s en aan een techniek die gebaseerd is op bepaalde middelen, zoals het beheersen van de luchtperspectief, waardoor hij vaak scherpe visies op ruimtes die moeilijk te representeren zijn biedt en de sprong maakt van minuscule tot kosmische schalen, waardoor zowel objecten met directe aanwezigheid als immense plaatsen worden getoond, zoals de zee zonder concrete grenzen.
In het geval van Constel·lació núm. 4 (Forat blanc), een woord dat lijkt te zijn gehaald uit de mythische wereld van een andere grote Mallorcaanse schilder, Joan Miró, confronteert ons met een kosmogene ruimte zonder grenzen of verwijzing naar een specifieke plek of een bepaalde schaal, waarin alles draait om een grote witte opening, alsof planeten of sterren een melkwegconstellatie rondom een centrale lege ruimte vormen. Toch lijken enkele materiële uitsteeksels van het schilderij schaduwen op de doek te werpen die vormen van libellen of vliegende insecten suggereren, waardoor deze constellatie in het bereik van het miniscuul valt.
Maar als we die uitsteeksels vergelijken die, als excrecentia, de doek van het schilderij bevolken, met die in La flaque verschijnen, zouden we deze ruimte kunnen interpreteren als het gevolg van een illusie veroorzaakt door het licht van de woestijn, waar de stenen op de grond, bezaaid met verblindend zand, lijken te draaien voor onze ogen. In dit schilderij gaan het kosmische en het aardse hand in hand.”