Agathe Toman - Cloud #3 - 4/15

Dit werk maakt deel uit van de "Gedeelde Collectie" van de kunstenaar. G icéfineer papier. Kunstfotografie met korrel. Fotografisch vastgelegd in Hossegor, Frankrijk. Zomer 2021. De fotografie wordt naar u opgerold verzonden, ingelijst is het niet, en er wordt een echtheidscertificaat bijgevoegd, voltooid en ondertekend door de kunstenaar. Werk genummerd, met de hand gesigneerd, zowel voor- als achterkant.
Agathe Toman is sinds 2021 genoteerd bij Sotheby’s.

Biografie van de kunstenaar:
Geboren in 1989, van Franse, Oostenrijkse en Tsjechische afkomst, is Agathe Toman een Franse multidisciplinaire kunstenaar wiens talent zich uitstrekt van schilderkunst tot poëzie, via beeldhouwkunst, tekening en fotografie. Na studies aan de prestigieuze School van de Chambre Syndicale de la Couture Parisienne en jaren als stylist bij Franse haute-couture huizen in Parijs, negen jaar geleden voelde Agathe de noodzaak zich volledig te richten op haar artistieke creatie.
Vandaag de dag gevestigd in de Landes al twaalf jaar, profileert Agathe zich als een opkomende figuur in het hedendaagse kunstlandschap, zowel nationaal als internationaal gewaardeerd.

Genoteerd bij Sotheby’s sinds 2021, zijn haar werken driemaal geveild, wat haar snelle opkomst en acceptatie in prestigieuze kunstkringen aantoont. Haar opmerkelijke bijdragen aan diverse salons, met name Art Paris, hebben haar enorm succes gebracht en haar aanwezigheid in vele private collecties wereldwijd verstevigd.

Het palet van Agathe favoriseert diepe nuances van zwart en blauw, een discreteChromatiek in beweging. Haar schilderingen gebruiken zuivere pigmenten, inkten, olieverf en acryl met een overweldigende intensiteit, die de neiging heeft om verbindingen met verborgen dingen te herstellen en de toeschouwer buiten het zicht te tillen. Het doek oefent een macht uit, het echoot haar eigen ervaringen.

Haar tekeningen, gemaakt met een Bic-stift, dragen een ontwijkende aantrekkingskracht met zich mee. Agathe’s fotografie verstoort door kaléïdoscopische abstracties, ze overspoelt ons met rustige sensaties, herinneringen aan een volslagen gewichtloosheid, die ten tijde van ons begin bestond. Haar honderden gedichten vormen haar universum met lyrische toonkenmerken die haar oeuvre typeren. Een eerste bloemlezing getiteld « You will have to learn to smile again » verschijnt in de winter 2024.

Naast haar artistieke praktijk is Agathe ook diep betrokken bij de studie van psychanalyse in transactionele analyse, die ze al vier jaar volgt in Parijs. Deze verkenning verrijkt haar conceptuele proces, waardoor ze diepgaande psychologische dimensies in haar kunst kan integreren, die doordrongen zijn van nieuwe lagen.

Agathe ontkoppelt haar kunst niet van haar maatschappelijke betrokkenheid. Ze richt haar werk op cruciale thema’s zoals mentale gezondheid, milieu en onderwijs. Deze aandachtsgebieden zijn niet slechts aanwezig in haar kunst; ze vormen een integraal onderdeel van haar artistieke identiteit en persoonlijkheid.

Haar werk is erkend en gevierd in meerdere vooraanstaande publicaties, waaronder Forbes, L’Oeil en Elle, wat haar opmerkelijke impact in de hedendaagse kunst onderstreept.

Agathe Toman blijft fans boeien en inspireren over de hele wereld, haar werken bieden een venster op de complexiteit van de menselijke ervaring, zoals zij die ziet en omzet in kunst. Dit doet ze met grote vrijgevigheid.

"MIJN VISIE :
Mijn werk onderzoekt de diepe verbindingen tussen psyche en lichaam, en weeft dialogen tussen geest en materie. Ik vraag naar hun werking in hun omgeving, de verbindingen die ze aangaan, en de trillingen, zowel meetbaar als onuitsprekelijk, die daaruit voortvloeien.
Ik verken thema’s zoals identiteit, geheugen, menselijke natuur en de relatie tussen individu en omgeving. Mijn werken dragen een emotionele diepgang en een zekere spanning die de kijker uitnodigt tot introspectie, een poort naar het onderbewuste openen.

Ik verankeren deze wil in de materiële realiteit van mijn werken: radicaal abstract, monochroom, subtiel, waar duisternis samenleeft met helderheid, waar blauw knippert bij contact met zwart, of op zichzelf oplicht. We bevinden ons in afwezigheid/aanwezigheid van licht.
Mijn schilderijen, installaties, tekeningen en fotowerken zijn elk een volstrekte creatie, vrij van imitatie, die pure emotie oproepen en het ontwaken van het Onzichtbare bewerkstelligen; mijn werken worden zo spiegelbeelden van deze innerlijke aspecten die nog niet onthuld zijn.

Een nauwgezette afstemning tussen mijn handen en pigmenten, houtskool, balpen en schildermaterialen, door de afzetting van materie op papier of doek. Mijn uitvoeringsprocedures herhalen zich nooit, een ongeremde uitkomst. Een toenemende singulariteit.
Zo werk ik aan het vastleggen van de beweging van materie, de densiteit van licht, en geef ik mezelf eraan mee, voor de ontwaking van een Zelf.

Er is altijd iets wat men niet vermoedde. Iets onverwachts. Deze onuitsprekelijke, intens gecomprimeerde, subtiel aangewakkerde toestand die ons onderwerpt en ons overspoelt. Water, zwaartekracht, schorsen, deze alomtegenwoordigheden, transformeren de waarnemer door hun kracht. De opkomst van een beslist unieke afdruk, een lyrische abstractie, mijn werken zijn autoportraits, portretten van delen van mij.
Ik zeg dat mijn creaties “materialisaties zijn van psychische toestanden”, menselijke landschappen, draden van mijn ziel, die anderen uitnodigen daarin op te gaan.
Hun waarde ligt niet in esthetiek, maar in de trillingen die mijn werken teweegbrengen bij de kijker. Het zijn twee gevoeligheden die elkaar ontmoeten en niet langer twee aparte identiteiten. Het is een levende proces. Het werk overstijgt het onmiddellijke. Ik beschouw ze als actieve wezens, die ongekende verbindingen creëren tussen Ons, in ons.

De kijker wordt op zijn beurt schepper, geeft leven aan het werk in een alchemie van psychische resonanties.

Ik zet in op een pad naar een nieuw zicht op Zijn, op zichzelf, op de wereld en op anderen.

Als de kijker zich nu laat uitnodigen, zijn er psychische resonanties die samenkomen en op éénzelfde symfonie afstemmen, een dialoog begint zich te vestigen, een ritme voelt. Een anamorfose van zijn ziel tekent zich af, ongrijpbare reflectie. Het is een poëtische ervaring.
Een intense en krachtige aanwezigheid. Een veeleisende ervaring.

Ik wil dat mijn werken de menselijke geesten scherper maken, zielen scherper maken en emoties een echo laten vinden, dat woorden er resoneren.
Wat belangrijk is, is wat het werk in ons mobiliseert, en het resultaat van deze ontmoeting.

"De psychische lijdensdruk is gekoppeld aan alles wat ontsnapt aan het proces van subjectieve symbolisatie. We lijden aan wat psychisch vastloopt, of wacht op psychische inschrijving. De mens lijdt niet alleen door gebeurtenissen, of door bepaalde gedachten, maar omdat bepaalde processen in hem geen spiegel, geen echo, geen gehoor en geen opvang hebben gevonden en dus ronddwalen." René Roussillon - Manual of Psychology and psychopathology of general clinical, pagina 146.