Enrico Baj (1924-2003) - Il grande invalido

Enrico Baj (Milaan 1924- Vergiate 2003)

"De grote invalide"

Kleurgravure

Nr. 15/85

cm 4,5x39 (plaat), cm 70x50 (papier)

Handtekening in potlood op de onderrechtse rand: Baj, oplage linksonder: 15/85.


Enrico Baj begon zijn geneeskunde-studies aan de Universiteit van Milaan, maar stopte na de Tweede Wereldoorlog ten gunste van de Faculteit Rechtsgeleerdheid (die hij afrondde als advocaat) en van de Accademia di Belle Arti di Brera, die hij parallel bijwoonde. Hij heeft altijd contacten gehad met Italiaanse en buitenlandse dichters en schrijvers (André Breton, Marcel Duchamp, Raymond Queneau, Edoardo Sanguineti, Umberto Eco en anderen) en werkte met zijn eigen illustraties mee aan edities van klassieke en moderne teksten.
In 1951 gaf hij zijn eerste solo-tentoonstelling in de Galleria San Fedele te Milaan, waar hij informele werken exposeerde; in hetzelfde jaar richtte hij samen met Sergio Dangelo de Movimento della Pittura Nucleare op. In 1953 richtte hij, samen met Asger Jorn, het Movimento internazionale per una Bauhaus immaginista op, in polemiek met de Ulm School van Max Bill;
In 1957 ondertekende hij het manifest Contro lo stile en hield hij zijn eerste buitenlandse solo in de Gallery One in Londen;
In 1962 nam hij in New York deel aan de tentoonstelling The Art of Assemblage, waarbij hij Duchamp ontmoette. Tussen 1963 en 1966 bracht hij veel tijd door in Parijs, waar hij lid werd van het Collège de 'Pataphysique. In 1964 kreeg hij een solo-zaal tijdens de Biennale van Venetië en in hetzelfde jaar exposeerde hij ook op de Triennale van Milaan.
Baj sloot zich gedurende zijn leven aan bij verschillende kunstbewegingen die de geschiedenis van de twintigste eeuw hebben gevormd: Nouveau Réalisme, Surrealisme, de Patafisica en de Nuclear Movement.
In zijn werk straalt onmiddellijk de ziel van deze kunstenaar door en zijn vermogen om de realiteit uit te diepen tot atomaire dimensies, waarbij hij een geheel eigen interpretatie ervan ontwikkelde. Door gebruik te maken van uiteenlopende materialen zoals hout, stof, Meccano, hydraulische buizen, heeft Baj ons een monsterachtige visie op de wereld nagelaten, via mode als een verkleurde vorm van kunst en via de onbeheersbare vooruitgang van de technologie: inmiddels koningin van het menselijk geslacht, verantwoordelijk voor zijn robotisering en voor het moderne overwicht van vorm boven inhoud.
Het Surrealisme en het Dadaïsme hebben een diepe stempel op zijn oeuvre gedrukt; de collages van verschillende materialen (medailles, knopen, franjes, gemengd met schilderkunst) liggen enerzijds dichtbij het werk van Kurt Schwitters en Francis Picabia, en anderzijds dragen zij de geest van Alfred Jarry met zijn Ubu Roi in zich.

Verzekerde verzending

Autentiek werk en in goede staat