Eduardo Chillida (1924-2002) - St. Gallen

OVER DE PRINT

- Litografie, aquatint op Japanse papier, Kozu-Fuji ivoor.
- Het werk draagt de droge stempel van Erker Presse en annotaties op de achterzijde door de uitgever.
- Het werk komt uit de collectie Silvia Noto, die verantwoordelijk was voor de distributie en het behoud van edities geproduceerd door Erker Presse.
- Het is gedocumenteerd in Chillida, E. (1999). Eduardo Chillida – Opus P. I 1959–1972. Chorus – Verlag. pp. 366, 367. No. 84014.

OVER HET WERK

Cioran (1983) van Eduardo Chillida is een krachtige lithografie die zijn verkenning van ruimte, vorm en evenwicht weerspiegelt. Met een imposante zwarte figuur doorboord door een delicate witte negatieve ruimte roept de compositie een gevoel van verbinding en spanning op, kenmerken van zijn werk. De solide, bijna architectonische vormen contrasteren met de vloeibaarheid van de witte lijnen, wat een dynamische interactie tussen aanwezigheid en leegte creëert. Genoemd naar de filosoof Emil Cioran, suggereert het werk een reflectie op existentialistische thema’s, in lijn met Chillida’s interesse in filosofie en metafysica. Als onderdeel van een beperkte editie van 75 exemplaren plus proefdrukken van de kunstenaar, toont deze lithografie zijn meesterlijke beheersing van gravure en zijn vermogen om zijn sculpturale gevoeligheid naar een tweedimensionaal medium te vertalen.

OVER DE KUNSTENAAR

Antoni Tàpies was een Catalaanse kunstenaar en een van de meest invloedrijke figuren van de Europese informele stroming van de 20e eeuw. Grotendeels autodidactisch, combineerde hij inspiratie uit de avant-garde en de oosterse traditie om zijn eigen taal te creëren waarin materie en geest verweven raken. Hij gebruikte materialen zoals aarde, zand, marmerpoeder en alledaagse voorwerpen, waardoor enen-dense oppervlakken met symbolen die herinnering, kwetsbaarheid en transcendentie oproepen. In 1984 richtte hij de Antoni Tàpies Stichting op, waarmee een artistiek en intellectueel erfgoed werd geconsolideerd dat experimentatie en kritische reflectie combineert.

In de jaren vijftig verwierf hij internationale erkenning door deelname aan de Venetiaanse Biënnale en Documenta in Kassel. Hij ontving de Grote Prijs voor Schilderkunst in Venetië (1958) en later de Prins(es) van Asturias Prijs voor de Kunsten (1990). Door koning Juan Carlos I werd hij in 2010 bovendien geridderd tot markies.