Minerva - Televisie - Icaro 1200

Gioiello van industrieel design uit de jaren ’70, Italiaans-Austro. Het gaat om een draagbare transistortelevisie geproduceerd door het Oostenrijkse merk Minerva, model Icaro 1200.
Stijl “Space Age”: hoewel er geen specifieke signatuur is, zijn de invloeden van Sapper en Zanuso duidelijk te zien, die in dezelfde jaren de Algol voor Brionvega hadden ontworpen. De kubusvorm met afgeronde hoeken (vaak aangeduid als een “televisie uit de ruimte”) en de fel oranje kleur zijn typerend voor de futuristische esthetiek eind jaren ’60 en begin jaren ’70.
Ontworpen als een televisie voor op reis of voor in de tweede woning; de robuuste, uitklapbare handgreep en de lange telescopische antennes in een “V” (snorharen-antennes) duiden op draagbaarheid.
De behuizing is van glanzend ABS-plastic, toen een vooruitstrevend materiaal dat deze kromme vormen en levendige kleuren mogelijk maakte. Het is op sommige plaatsen licht beschadigd, maar met zorg kan het worden schoongemaakt.
Voeding via een hybride systeem; kon zowel op het normale huishoudnet (220V) als op een 12V-batterij werken (waarschijnlijk de auto via de sigarettenaansteker), met een verbruik van slechts 20-35 watt.
Het is een circa 12-inch zwart-wit TV. In die tijd was kleurentelevisie in veel Europese landen (inclusief Italië) nog geen standaard voor draagbare modellen.
Minerva was een historisch merk uit Wenen, bekend om de hoge bouwkwaliteit, voordat het werd overgenomen door Grundig, dat licenties voor productie echter aan andere bedrijven afstond. Dit model is in Italië geproduceerd door het bedrijf Luigi Cozzi Dell’Aquila uit Milaan.

De behuizing vertoont geen scheuren of verkleuringen door licht. Alleen het gebruik van een ongeschikt reinigingsproduct heeft een markering achtergelaten op de zijkant. Het plexiglas ter bescherming van het scherm is intact en er zijn geen andere duidelijke tekenen. Mogelijk ontbreken enkele stukken (jaargangen opslag op zolder) waaronder de originele voedingskabel. De kleur is overigens nog steeds zeer verzadigd.
Belangrijke notitie: aangezien het een analoge televisie is, kan hij vandaag geen televisiesignaal via de antenne ontvangen (door de omschakeling naar digitale terrestrische). Om hem te laten functioneren, zou een signaalomzetter tussen de ingangen aan de achterzijde nodig zijn of via een RF-modulator. Ik benadruk dat hij niet is getest.

Wat interessant is, is de aanwezigheid van de twee antennes die, vreemd genoeg, bestand zijn tegen verplaatsingen en de tand des tijds. Ze zijn allebei intakt en lopen vloeiend uit elkaar.