Meuble d'appui - Palisander - Mebel / konsola, Faubour

Mebel / konsola, Faubourg St Honoré, palisander, marmur i lustro, Napoleon III, XIX wiek - Francja. Podpisany.

Wykwintna i wyrafinowana francuska konsola w stylu i epoce Napoleona III, wykonana z drewna palisander i marmuru. Podpisana.
Wysoki, smukły i lekki mebel o falującej sylwetce. Pod marmurowym blatem znajdują się trzy małe przegródki rozmieszczone poziomo i wykończone mozaiką. Wysokie, wąskie nogi, proste, ale zakończone w stylu cabriolé. Udekorowany okuciami i sablotami. Marmurowy blat na górze ma frezowane krawędzie, natomiast dolny służy jako dodatkowa niska półka. Oba w odcieniach ziemi, od rudo-beżowych po beżowe. Boki są otwarte, a duże lustro zajmuje całą głębokość mebla, co nadaje mu lekkości wizualnej i pomaga zwiększyć optycznie oświetlenie przestrzeni, w której się znajduje. Idealny do wejścia, jako mebel na przyjęcie lub do salonu.

Podpisany i ponumerowany „H 4535”, pochodzi z prestiżowego warsztatu stolarskiego zlokalizowanego na Rue du Faubourg Saint-Honoré, ikonicznej dzielnicy Paryża. Historycznie uważana za jedną z najbardziej eleganckich ulic na świecie, gościła tam niektóre z najbardziej ekskluzywnych warsztatów, siedzib i sklepów. Przykłady: pod numerem 55 znajduje się Pałac Élysée, pierwotnie Hôtel d'Évreux, ukończony i udekorowany w 1722 roku; był używany przez rząd Napoleona od 1808 roku; obecnie jest oficjalną rezydencją prezydenta Francji. Pod numerem 24 mieści się flagowy sklep Hermès, założony w 1837 roku i znajdujący się pod tym adresem od 1880 roku. Pod numerem 56 znajdują się biura francuskiego wydania magazynu Vogue w budynku Publications Condé Nast, a także kilka luksusowych hoteli i znanych marek.

Styl i okres Napoleon III lub Drugie Cesarstwo

Styl Napoleona III, czyli Drugi Imperium, nosi swoją nazwę ze względu na to, że narodził się we Francji w tamtym okresie. Ściśle mówiąc, Drugie Imperium zostało proklamowane w 1852 roku i zakończyło się w 1870, kierowane przez Ludwika Napoleona Bonaparte jako cesarza Francuzów, choć w sensie artystycznym rozciąga się na kolejne kilka lat (do 1880). Ten styl cieszył się dużą popularnością wśród francuskiej burżuazji. Sam cesarz był zaangażowany w rozwój artystyczny tego okresu, choć bardziej związany z architekturą. Jednak to cesarzowa Eugenia jest odpowiedzialna za ewolucję sztuk dekoracyjnych.

Chociaż czerpie inspirację ze stylów przeszłości, począwszy od Antigüedad Clásica, Renesansu, aż po Luis XVI, bardzo ceniony przez Eugenia, najbardziej charakterystyczną cechą tego stylu jest sutość i ostentacja, zawsze dążąc do ukazania bogactwa i przepychu.

Nie jest to styl stworzony specjalnie dla Drugiego Cesarstwa, lecz odrodzenie różnych wielkich stylów francuskich z poprzednich wieków, będące swoistą zbiorczą prezentacją tendencji dekoracyjnych Francji. Szczególną uwagę zwraca się na Ludwika XIV, Ludwika XV, barok i rokoko, a stopniowo także Ludwika XVI, oparty na bazie eklektycznej. Ostatecznie są to style dekoracyjne, które umocniły pozycję Francji na czele wnętrzarstwa i projektowania mebli w Europie, zarówno pod względem jakości, jak i oryginalności oraz piękna.



Taller: Faubourg St Honoré
Styl: Napoleon III
Materiały: drewno palorosa, marmur, lustro i okucia
Okres: koniec XIX wieku
Kraj pochodzenia: Francja
Dobry stan w zależności od wieku i użytkowania / Koperta z marmuru z drobnymi uszkodzeniami, które nie wpływają na ogólny wygląd przedmiotu.
Wymiary: 100 x 138 x 47 cm.


Wysyłka produktu będzie opłacona przez kupującego zgodnie z wymiarami, wagą i miejscem docelowym. Skontaktujemy się z tobą, aby to zorganizować i ustalić kosztorys. Koszty wysyłki obejmują profesjonalne, dopasowane do wymiarów opakowanie oraz spersonalizowaną wysyłkę z numerem śledzenia i gwarancją.

Kupujący będzie odpowiedzialny za opłaty importowe i związane z nimi podatki w kraju docelowym, jeśli takie wystąpią. Należy pamiętać o wyłączeniu odpowiedzialności sprzedawcy za ewentualne opłaty celne, które są pobierane w kraju docelowym, a wysokość do zapłaty ustala tamtejsza administracja celna.

Jeśli konieczne byłoby uzyskanie pozwolenia na eksport, koszty ponosi nabywca. Koszt zależy stopniowo od wartości dzieła do wyeksportowania.