Panel - Drewno - Święta Katarzyna - 35 cm






Posiada 20-letnie doświadczenie w handlu ciekawostkami, w tym 15 lat u wiodącego francuskiego dealera.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 125192
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Piękny drewniany panel z wizerunkiem Świętej Katarzyny Aleksandryjskiej i jej kołem.
Drewniany panel pochodzący z ołtarza belgijskiego klasztoru.
W dobrym stanie, jak na zdjęciu.
Z tyłu zamontowany z hakiem do zawieszenia.
Przedmiot jest starannie zapakowany i wysłany.
Katarzyna z Aleksandrii, zwana także „Świętą Katarzyną Wielką Męczennicą” († 25 listopada 307) należy do najpopularniejszych świętych średniowiecza. Jej imię wywodzi się z greckiego słowa katharós (καθαρός), które oznacza „czysty”. Na przestrzeni dziejów jej pierwotna grecka biografia (około VI wieku) została bardzo spleciona z ludowymi opowieściami i nowymi legendami; tylko na podstawie najbardziej pierwotnych tekstów można powiedzieć coś wiarygodnego o jej życiu.
Katarzyna jest jedną z czternastu Wspomożycieli. Jest wzywana jako patronka przeciwko zarazie oraz dla zachowania czystości. Czasem jest także uważana za patronkę porodów.
Legenda
Katarzyna według najstarszych przekazów pochodziła z znanego patrycjuszowskiego rodu i była córką Costusa, guwernera Aleksandrii. Znała na pamięć wszystkie dzieła Platona, gdy miała zaledwie piętnaście lat. Jezusowi była całym sercem i duchem oddana, i obiecała mu swoje dziewictwo. Ledwie to uczyniła, cesarz Maxentius zakochał się w niej. W swoim postanowieniu, by nie zostać drugą damą na dworze po jego żonie, chciał ją zmusić do wyparcia się wiary pod groźbą okrutnych tortur. Wysłał także czterdziestu pogan filozofów, by ją nawrócić, lecz zamiast Katarzyny nawrócić na pogaństwo, uczeni podczas rozmowy z Katarzyną nawrócili się na chrześcijaństwo. Następnie cesarz chciał ją zgnieść na kole tortur, na którym zamontowano ostre żelazne igły. Zamiast Katarzyny jednak koło pękło, uderzony przez piorun. Chciał ją spalić, lecz ogień się rozszedł i spalił katów. Ostatecznie udało mu się ją jednak ściąć głowę. Z rany na szyi wypłynło mleko, które uwolniło miasto od dżumy. Jej ciało zostało przez aniołów przeniesione na Górę Synaj, gdzie około roku 800 zostało ponownie odnalezione przez pielgrzymów. Pozostawało w dobrym stanie. Obok góry później wzniesiono klasztor Katarzyny.
Piękny drewniany panel z wizerunkiem Świętej Katarzyny Aleksandryjskiej i jej kołem.
Drewniany panel pochodzący z ołtarza belgijskiego klasztoru.
W dobrym stanie, jak na zdjęciu.
Z tyłu zamontowany z hakiem do zawieszenia.
Przedmiot jest starannie zapakowany i wysłany.
Katarzyna z Aleksandrii, zwana także „Świętą Katarzyną Wielką Męczennicą” († 25 listopada 307) należy do najpopularniejszych świętych średniowiecza. Jej imię wywodzi się z greckiego słowa katharós (καθαρός), które oznacza „czysty”. Na przestrzeni dziejów jej pierwotna grecka biografia (około VI wieku) została bardzo spleciona z ludowymi opowieściami i nowymi legendami; tylko na podstawie najbardziej pierwotnych tekstów można powiedzieć coś wiarygodnego o jej życiu.
Katarzyna jest jedną z czternastu Wspomożycieli. Jest wzywana jako patronka przeciwko zarazie oraz dla zachowania czystości. Czasem jest także uważana za patronkę porodów.
Legenda
Katarzyna według najstarszych przekazów pochodziła z znanego patrycjuszowskiego rodu i była córką Costusa, guwernera Aleksandrii. Znała na pamięć wszystkie dzieła Platona, gdy miała zaledwie piętnaście lat. Jezusowi była całym sercem i duchem oddana, i obiecała mu swoje dziewictwo. Ledwie to uczyniła, cesarz Maxentius zakochał się w niej. W swoim postanowieniu, by nie zostać drugą damą na dworze po jego żonie, chciał ją zmusić do wyparcia się wiary pod groźbą okrutnych tortur. Wysłał także czterdziestu pogan filozofów, by ją nawrócić, lecz zamiast Katarzyny nawrócić na pogaństwo, uczeni podczas rozmowy z Katarzyną nawrócili się na chrześcijaństwo. Następnie cesarz chciał ją zgnieść na kole tortur, na którym zamontowano ostre żelazne igły. Zamiast Katarzyny jednak koło pękło, uderzony przez piorun. Chciał ją spalić, lecz ogień się rozszedł i spalił katów. Ostatecznie udało mu się ją jednak ściąć głowę. Z rany na szyi wypłynło mleko, które uwolniło miasto od dżumy. Jej ciało zostało przez aniołów przeniesione na Górę Synaj, gdzie około roku 800 zostało ponownie odnalezione przez pielgrzymów. Pozostawało w dobrym stanie. Obok góry później wzniesiono klasztor Katarzyny.
