Alve Valdemi del Mare (1885-1972) - Bodegón





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 125929
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Obraz olejny na płótnie o wymiarach 55 x 46 cm, oprawiony i podpisany w prawym dolnym rogu. Rama nie jest wliczona w cenę, ale wysyłana jest jako prezent. Zawiera stare ślady obecności chrząszczy żerujących w drewnie.
Valdemi del Mare, Alve (Cremona, Włochy, 1885 – Barcelona, 1972).
Wykształcony w Bergamo, Mediolanie i Rzymie. W 1926 roku otrzymał złoty medal Ministerstwa Sztuki i osiedlił się w Barcelonie. Brał udział w konkursach i wystawach zbiorowych. Indywidualnie zwykle wystawiał w Sala Gaspar. Głównie zajmował się tematami kwiatowymi i portretami, praktykując także pejzaże i martwą naturę. Charakteryzuje jego malarstwo żywiołowość kolorów i umiejętność pociągnięć szpachelką, a już w czasach Barcelony, dostosowując swoją paletę do śródziemnomorskiej jasności, ukazał swoje korzenie w lokalnej tradycji pejzażowej, czerpiąc dziedzictwo od wielkich malarzy katalońskich, co można dostrzec w bezpośredniości, spontaniczności i świeżości wyrazu we wszystkich jego dziełach. Podróżował po Navarze i Kraju Basków, gdzie miał okazję uchwycić światło i koloryt, odwiedzając liczne miasteczka i zakątki tego regionu. Zawsze cieszył się pozytywną krytyką, a jego indywidualne wystawy cieszyły się dużym powodzeniem, dlatego jego prace znajdują się w kolekcjach niezliczonych kolekcjonerów i miłośników na niemal całym terytorium kraju. Po jego śmierci, Sala Jaimes w 1974 roku i Galería Meifrén w 1976 roku zorganizowały dwie wystawy retrospektywne jego twórczości.
Obraz olejny na płótnie o wymiarach 55 x 46 cm, oprawiony i podpisany w prawym dolnym rogu. Rama nie jest wliczona w cenę, ale wysyłana jest jako prezent. Zawiera stare ślady obecności chrząszczy żerujących w drewnie.
Valdemi del Mare, Alve (Cremona, Włochy, 1885 – Barcelona, 1972).
Wykształcony w Bergamo, Mediolanie i Rzymie. W 1926 roku otrzymał złoty medal Ministerstwa Sztuki i osiedlił się w Barcelonie. Brał udział w konkursach i wystawach zbiorowych. Indywidualnie zwykle wystawiał w Sala Gaspar. Głównie zajmował się tematami kwiatowymi i portretami, praktykując także pejzaże i martwą naturę. Charakteryzuje jego malarstwo żywiołowość kolorów i umiejętność pociągnięć szpachelką, a już w czasach Barcelony, dostosowując swoją paletę do śródziemnomorskiej jasności, ukazał swoje korzenie w lokalnej tradycji pejzażowej, czerpiąc dziedzictwo od wielkich malarzy katalońskich, co można dostrzec w bezpośredniości, spontaniczności i świeżości wyrazu we wszystkich jego dziełach. Podróżował po Navarze i Kraju Basków, gdzie miał okazję uchwycić światło i koloryt, odwiedzając liczne miasteczka i zakątki tego regionu. Zawsze cieszył się pozytywną krytyką, a jego indywidualne wystawy cieszyły się dużym powodzeniem, dlatego jego prace znajdują się w kolekcjach niezliczonych kolekcjonerów i miłośników na niemal całym terytorium kraju. Po jego śmierci, Sala Jaimes w 1974 roku i Galería Meifrén w 1976 roku zorganizowały dwie wystawy retrospektywne jego twórczości.

